กรี๊ดด!
หลังจากฟันลงครั้งนี้ พลังงานเตภูติในร่างเฉินวั่นหลี่ก็ระเบิดออกมา พร้อมกับการปลุกพลังแห่งห้าธาตุ พลังแห่งสวรรค์และแผ่นดินถูกบรรจุอยู่ในแสงดาบของเขา
กระบี่โค้งที่แข็งตัวจากพลังเลือดสยบผ่ายผอม ปรากฏรอยแตกขึ้นเป็นท่อน ๆ หนึ่งเส้นสองเส้นแผ่ขยายไปทั่ว
แสงสีแดงหรี่ลง กระบี่โค้งยาวสามจ้างโยกคลอนราวกับจะแตกสลายหายไปเมื่อไรก็ได้
"แตกให้ข้า!"
เฉินวั่นหลี่ตะโกนลั่น ฟันดาบแนวนอนออกไป ปรากฏรอยแตกดำมหึมาที่ตาเปล่ามองเห็นได้กลางปฐพี
กระบี่โค้งเลือดสยบดูเหมือนถูกจุดระเบิดด้วยพลังงานบางชนิด แตกกระจัดกระจายกลางอากาศ กลายเป็นฝุ่นผงละเอียด จางหายไปในรอยแตกสีดำ
"จงสลาย!"
เฉินวั่นหลี่กวาดแสงดาบขึ้นกลางอากาศจนกลายเป็นพายุหมุนยักษ์ ราวกับพายุทอร์นาโด ดึดซับเลือดหมอกที่เหลืออยู่ทั้งหมดออกไป
แม้โอกาสจะแข็งตัวใหม่ก็ไม่เหลือให้จีเสวียนอี้ พลังเลือดสยบในอากาศจางหายไปจนสิ้น
หากต้องการร่ายวิชานี้ใหม่ ก็ต้องเสียเลือดใหม่
จีเสวียนอี้เจ้าจะมีเลือดให้เสียอีกเท่าไหร่?
ทันทีที่เฉินวั่นหลี่ออกมือ ไม่เพียงรับการโจมตีไว้ได้ แถมยังโต้กลับตวัดตรงเจ็บที่สุดอีกต่อ!
คนที่มองไม่ออก จะรู้สึกได้เพียงความดุดันของเฉินวั่นหลี่!
เป็นฝ่ายตอบโต้ทีหลัง แต่กลับแทบย้อนกลับไปทำร้ายอีกฝ่ายอย่างแข็งกร้าว ช่างเป็นความกล้าที่หาญกล้านัก!
คนที่มองออก ยิ่งรู้สึกถึงความไวและแม่นยำของเฉินวั่นหลี่!
การปะทุของพลังรบ หนึ่งขึ้นอยู่กับการบำเพ็ญสะสมในยามปกติ สองขึ้นอยู่กับสัมผัสที่แหลมคม หรือพูดอีกนัยหนึ่งคือพรสวรรค์ด้านการต่อสู้!
เฉินวั่นหลี่ในทั้งสองด้านนี้ย่อมเป็นผู้ทรงพรสวรรค์เหนือธรรมดาอย่างไม่ต้องสงสัย
สามครั้งติดต่อกัน เขาลงมือทีหลังทั้งนั้น แต่ทุกครั้งก็ตวัดตรงเจ็บที่สุด!