นายหลิวถอยหลังไปสองก้าว แววตาฉายความตกใจ
เขาบิดตัวฟาดขาเข้าใส่ เหล่าคนทั้งกลุ่มเห็นเพียงเงาสลวยพาดผ่านหน้า
หยกขาวงามประคองนิ้วกระดกออกไป แสงเพลิงปรากฏขึ้นจากอากาศกลางเปล่า จากนั้นก็ได้ยินเสียงร้องครวญของนายหลิวดังกึกก้อง
เปลวไฟรุกล้ำลงมาเหมือนเพลิงลามติดน้ำมัน กองไฟกลืนกินขาทั้งข้างของเขาในพริบตา นายหลิวกลิ้งไปกับพื้น แต่เปลวเพลิงไม่มีทีท่าจะเข้มลดลง
ชั่วเวลาเพียงแวบตา ไฟลุกท่วมทั้งร่าง เสียงครวญกรีดร้องสยดสยองราวผีร้าย ทำให้ผู้พบเห็นเย็นยะเยือกไปทั้งขั้วหัวใจ
ก่อนทุกคนจะทันได้สติ เงาร่างงามนั้นหมุนตัวกลางอากาศ หมัดงามดั่งหยกขาวปะทุนออกไปต่อเนื่องไม่หยุด!
ในชั่วขณะนั้นเอง บอดี้การ์ดที่ลี่ตานถงนำมาทั้งหมดก็เสียเลือดพุ่งล้มลงกับพื้นหมดสิ้น
เงาร่างงามลงสู่พื้น ยืนอยู่เคียงข้างชูอีเหยิน ดวงตางามฉายความเย็นชา สีหน้าหนาวเหน็บ เด็ดขาดทั้งความสะใจและความขลัง
"คุณหนูถัง!" ลี่ถิงกวงตกตะลึงจนไม่อาจทันได้สติเป็นเวลานาน
ตั้งแต่ถังเหยียนหรานเดินทางมาถึงเซียงกั่ง นางก็ติดต่อเขาเพื่อจัดเรือออกทะเลตามหาตัวคน ทั้งสองมีการเจรจากันหลายครั้ง
แต่เขาไม่เคยรู้เลยว่าผู้หญิงที่ดูอ่อนหวานคนนี้ กลับเป็นฝีมือฉกาจฉกรรจ์เกินกึ่งปรมาจารย์!
แม้แต่ในดวงตาของชูอีเหยิน ก็ซ่อนความตกใจไว้ไม่อยู่
นางเคยเห็นถังเหยียนหรานลงมือมาก่อน แต่ก็ไม่เคยคิดว่าจะเก่งกาจถึงเพียงนี้!
ผู้ชายต่ำต้อยนี่ ยังรักภรรยาหลักมากกว่าอยู่ดีสินะ!
ชูอีเหยินเจ็บแหนบในใจเงียบ ๆ
ถังเหยียนหรานไม่ใช่คนโหดเหี้ยมเกินกว่าจะเสียสติอยู่ดี มืองามสะบัดพลิ้ว ดับเปลวไฟบนร่างนายหลิวลง
แต่ในตอนนี้ กึ่งปรมาจารย์ที่ลี่ตานถงปากพาดพิงถึง ได้ปวดจนสติล่องลอยไปแล้ว
ลี่ตานถงถอยหลังไปหลายก้าว สะโหลสะเหล่อไม่อาจเชื่อสายตา นางมองไปยังภรรยาถูกกฎหมายของเฉินวั่นหลี่ ที่เคยเห็นในเอกสารนับครั้งไม่ถ้วน
คนที่นางพามาหมดลงทั้งหมดแล้ว!
เมื่อเหลือบมองความหนาวเหน็บบนใบหน้าถังเหยียนหราน และความเยาะเย้ยบนใบหน้าชูอีเหยิน นี่มันรวมกันเข้า ก็คือสีหน้าประจำตัวของเฉินวั่นหลี่ไอ้ตัวต่ำช้านั่นชัด ๆ!