ในห้องประชุมขนาดใหญ่ ผู้ถือหุ้นของบริษัทเหอลี่มารด้วยกันครบทุกคน
ในฐานะกรรมการผู้บริหาร ลี่ถิงกวงนั่งอยู่กลางโต๊ะประชุม ส่วนถังเหยียนหรานนั่งที่ตำแหน่งแรกทางขวาของเขา
หวังอวี่หยางยืนอยู่ด้านหลังถังเหยียนหราน มือหมุนไฟแชนไม่กล้าสแตนเลสอยู่ไม่หยุด สายตากวาดไปทั่วทุกคนที่อยู่ในห้อง
“ลี่ตานถง ทำไมนายมาอยู่ที่นี่?” ลี่ถิงกวงเห็นน้องสาวอย่างลี่ตานถงอยู่ในแถวของผู้ถือหุ้นด้วย จึงสูดลมหายใจลึกแล้วถามเสียงหนักหน่วง
ลี่ตานถงยิ้มมุมปาก “แม้กลุ่มลี่จะเปลี่ยนชื่อเป็นเหอลี่แล้ว แต่ก็ยังมีหุ้นของตระกูลลี่อยู่ ปู่มีคำสั่งให้ฉันมาเป็นตัวแทนของตระกูลลี่ในที่ประชุมผู้ถือหุ้น ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรนี่?”
ลี่ถิงกวงเบิกตาต่ำลงเล็กน้อย คุณปู่เฒ่าแก่เขาใหญ่แล้ว!
แม้ถังเหยียนหรานไม่ได้พูดอะไร แต่ตั้งแต่รับสายนั้นจบ เธอก็ท่าทางมั่นใจขึ้นมาก ลี่ถิงกวงมีการเดาอยู่ในใจ เฉินวั่นหลี่กลับมาแล้ว!
ถ้าตระกูลลี่ก้าวพลาดในจังหวะนี้ ภัยสูญสิ้นตระกูลที่เพิ่งรอดพ้นไปได้หวิดเมื่อครั้งนั้น อาจกลับมารุมเร้าอีกครั้งภายในพริบตา
“นายกลับไปเดี๋ยวนี้! กลับไปตอนนี้เลย! เรื่องฝ่ายปู่ฉันจะไปอธิบายเอง!” ลี่ถิงกวงฟาดโต๊ะแล้วตะโกนดังลั่น
“ลี้หนุ่มบารมีใหญ่นักเชียว! จำไว้ว่านายก็เป็นแค่กรรมการผู้บริหารที่คณะกรรมการคัดตัวขึ้นมาจัดการงานเท่านั้น!
จะให้พวกเราผู้ถือหุ้นกรรมการทั้งหมดออกไปหมดเลยรึไง?”
เจิ้งซิ่วผิงกล่าวประชดประชันพร้อมเสียดายเย้ยหยันเพียงประโยค
ในฐานะภรรยาใหญ่แห่งตระกูลฟู่ เธอมีชื่อเสียงเกียจคร้านเป็นที่ยอมรับในวงการคนร่ำรวยของเซียนเจียงและเฮ่าโอ๋ ครั้นเปิดปากขึ้นมา คนจำนวนไม่น้อยในห้องก็หัวเราะเยาะอย่างมีเลศนัย
ลี่ถิงกวงได้ข่าวมาก่อนแล้วว่าทั้งภรรยาใหญ่ตระกูลฟู่และภรรยาคนที่สี่ตระกูลเหอต่างแอบซื้อหุ้นของบริษัทนี้ไว้บางส่วน ตอนนี้พวกเธอจึงมีสิทธิ์นั่งอยู่ตรงนี้จริง ๆ