มณฑลชิง เมืองเอก
ในคฤหาสน์ใหญ่ของตระกูลเยว่
เยว่เจียงเซิ่ง ประมุขตระกูลเยว่ กำลังถือชามน้ำชาเนยสด จิบดูดอย่างเบามือ
เขาอายุราวสี่สิบต้น ๆ อยู่ในวัยแข็งแกร่งเต็มศักยภาพ ใบหน้าแฝงกลิ่นอายความฉลาดเฉียบแหลมและดุดัน
"พี่สอง คนที่ควรมาก็มาครบพอควรแล้ว แต่เฉินวั่นหลี่ถึงตอนนี้ก็ยังไม่ปรากฏตัวเสียทีไหน ไม่ใช่ว่าเขาจะไม่มาหรอกนะ?"
ชายหนุ่มหน้าตาคล้ายเขาไม่น้อย ผู้เป็นเสาหลักของตระกูลเยว่ เยว่จงเหอ พี่น้องลำดับสามแห่งตระกูล
"เป็นไปไม่ได้ เจ้านั่นโอหังอวดดี ต่อให้รู้ว่านี่คือหลุมพราง มันก็จะยังกระโดดลงมาเอง ยิ่งกว่านั้นนี่คือวิธีที่ฝ่ายบนคิดขึ้นมา ย่อมคำนึงถึงปฏิกิริยาของทุกฝ่ายไว้แล้ว!"
เยว่เจียงเซิ่งกล่าวเรียบนิ่ง
"พูดอย่างนั้นจริง แต่เรื่องการณ์คาดเดาได้ จิตใจคนหาคาดเดายาก!" เยว่จงเหอดูกระวนกระวาย
ยิ่งเป็นคนลงมือทำงาน ก็ยิ่งรู้ว่าไม่ว่าแผนจะแน่นแฟ้นเพียงใด เมื่อถึงเวลาลงมือก็ยังอาจเกิดเหตุไม่คาดฝันได้
"อืม ไม่ต้องตื่นตระหนก คืนนี้บรรพบุรุษก็จะมาถึง… ต่อให้มีปัญหาใด ก็ยังมีบรรพบุรุษคุมเชิงอยู่!"
เยว่เจียงเซิ่งพูดไปพลันเงยหน้าขึ้น เห็นที่ประตูทางเข้ามีผู้เฒ่าคลุมฉลององค์ยาวปรากฏกายขึ้นแล้ว
ผู้เฒ่านั้นเมื่อมองแวบแรกดูเหมือนมีอายุแปดสิบเก้าสิบ แต่พอมองแม่นขึ้นกลับดูราวกับมีเพียงห้าสิบหกสิบ
ไม่มีใครรู้ว่าท่านปรากฏตัวขึ้นมาได้อย่างไร นี่คือคฤหาสน์เดิมของตระกูลเยว่ ไม่ต้องพูดถึงการรักษาความปลอดภัยรอบด้าน ยามนี้ภายในคฤหาสน์ยังมีนักสู้สายบำเพ็ญระดับสูงรวมตัวกันสิบกว่านาย
ทว่าผู้เฒ่าก็ปรากฏกายขึ้นเบาดังไม่มีเสียงตรงหน้าห้องของประมุขเช่นนั้นเอง
"บรรพบุรุษ!" เยว่เจียงเซิ่งเห็นผู้เฒ่า รีบวางน้ำชาเนยในมือลง วิ่งตะกุกตะกักออกไปรับ