เมฆเห็ดยักษ์พุ่งขึ้นสู่ฟ้า ทั้งที่ราบหิมะแทบสั่นไหวไปทั้งผืน
แม้กระทั่งที่ดวงตาปีศาจซึ่งอยู่ไกลถึงร้อยกิโลเมตร คนทุกคนต่างได้ยินถึงเสียงระเบิดนั้น
ไม่ต้องคิดก็รู้ มันคือการระเบิดนิวเคลียร์!
ชางฮั่วจวี่ล่วงรู้ได้ว่าฝ่ายสัตว์ปีศาจทางนั้นคงเป็นรองมรณะ แม้เหลืออยู่บ้างก็ไม่เป็นภัยอีกต่อไป
"มีแต่นักบำเพ็ญขั้นนักบุญเท่านั้นที่ปิดผนึกดวงตาปีศาจได้ เจ้าเป็นแค่ร่างเนื้อธรรมดา ยังจะฝืนอวดฤทธิ์ ไม่กลัวความตายหรือ?"
เมื่อสถานการณ์มาถึงขั้นนี้ ในใจชางฮั่วจวี่ก็เกิดความอับจนขึ้นมา
เขาประเมินเย่อู่เทียนสูงที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้ว ดวงตาปีศาจราชานั้นมีราชาปีศาจชืออยู่ แม้ไม่อยู่ในช่วงเต็มสภาพ แต่ใช้ร่างมารของมันเป็นประตูเชื่อมขอบเขตมิติ นำพายอดฝีมือปีศาจผ่านมานับไม่ถ้วน
จำนวนผู้เหนือมนุษย์นั้น ย่อมมากเกินกว่าที่ฝ่ายเย่อู่เทียนจะรับไหว
เขายังส่งเทพปลอมอย่างหยางจู่ออกมา ใช้ธรรมรูปอู๋จี้ดึงพลังของเขาในฐานะยอดฝีมือขั้นเทพ ถึงขั้นยอมให้ร่างทารกของตนลงจากภูเขามาเองด้วย
เจ็ดปรมาจารย์คุนหลุนลงจากภูเขามาแล้วสองนาย ก็ถึงขีดจำกัดแล้ว เมื่อรวมร่างอวตารของเขาด้วย ก็ทำได้ทุกอย่างที่ทำได้แล้ว
ปรมาจารย์เยว่ตรึงเฉินวั่นหลี่ไว้ ส่วนเขารับมือเย่อู่เทียน ทุกอย่างทุกอย่างถูกคำนวณไว้หมดแล้ว
แต่กลับดำเนินไปถึงขั้นเช่นนี้ ในใจชางฮั่วจวี่จึงเกิดความรู้สึกไร้เรี่ยวไร้แรง!
ไม่กลัวตาย?
จะมีใครกล้าตายจริง ๆ ได้อย่างไร?
ฉันไม่เชื่อหรอก!
ขั้นเทพมีอายุขัยพันปี เต็มไปด้วยความเป็นไปได้ไม่สิ้นสุด! เย่อู่เทียนไม่ใช่พวกผีเฒ่าอย่างพวกเขา เจ้านั่นยังหนุ่มยังมีเวลาอีกยาวไกล!