ณ ที่แห่งนี้คือที่ราบหิมะตะวันออกไกล พลังธาตุน้ำและธาตุไม้อัดแอ่นกันเป็นพิเศษ การร่ายวิชาธาตุทั้งสองจึงเป็นไปโดยง่าย
ส่วนไฟ ดิน และโลหะนั้นเบาบางยิ่ง วิชาที่เกี่ยวข้องจึงยากจะรวมพลังเซียนให้เข้มข้น
แต่เฉินวั่นหลี่ก็ยังสร้างกำแพงแห่งเปลวเพลิงขึ้นมาได้ภายในพริบตา
เปลวเพลิงโชติช่วงลุกวาบขึ้น แดดสีแดงฉาบฉายบนหิมะขาวโพลน เหมือนแสงระยับเต็มขอบฟ้า
ในตาของจ้าวหมาป่าหิมะวูบผ่านความชื่นชม ศัตรูเช่นนี้ มันไม่ได้พบมานานหลายปีแล้ว แม้จะเป็นศัตรู ก็คู่ควรแก่การชื่นชม
"เจ้าดูถูกข้าเกินไปแล้ว!"
จ้าวหมาป่าหิมะหัวเราะเย้ยหยันหนึ่งครั้ง กรงเล็บฟาดลงบนพื้นอย่างหนักหน่วง ใบมีดน้ำแข็งรัศมีสิบลี้ทั้งหมดราวกับมีชีวิต พุ่งออกมาราวฝนห่า
เสียงโครมดังขึ้น
ราวกับแรงของน้ำกับไฟปะทะกัน
วินาทีถัดมา เห็นกำแพงเพลิงยิ่งลุกโชติช่วงขึ้นใต้ลมกรรชัย ทันทีที่ใบมีดน้ำแข็งสีฟ้าปะทะ เปลวไฟที่เต้นระริกก็หยุดค้างทันที
จากนั้นเปลวเพลิงแดงเพลิงก็ค่อย ๆ ถูกเคลือบด้วยสีฟ้าจาง ๆ ไม่ช้าทั้งกำแพงเพลิงกลับกลายเป็นครึ่งฟ้าครึ่งแดง
ใบมีดน้ำแข็งที่ตกลงในตาข่ายยิ่งมาก สีฟ้าก็ยิ่งแผ่ขยาย สีแดงเริ่มจางหาย
ราวกับกำแพงเพลิงกลางอากาศถูกแช่แข็งจนตายสนิท
ทุกคนตาค้างก๊องแก้วมองภาพตรงหน้า
หากกำแพงเพลิงของเฉินวั่นหลี่คือวิชาที่หลอมรวมขึ้น แล้วใบมีดน้ำแข็งจะแช่แข็งไฟได้อย่างไร?
ก่อนที่ทุกคนจะทันได้ตั้งสติ กำแพงกลางอากาศนั้นก็แตกร้าวเต็มไปหมด เริ่มร่วงหล่นลงมาพร้อมเสียงกร๊วกกร๊าก
ใบมีดน้ำแข็งพร้อมตาข่ายเพลิงเดิมกลายเป็นก้อนน้ำแข็งแตกกระจาย ซากป่นปี้เกลื่อนพื้น