ราชันหมาป่าหิมะไม่มีทางที่จะยังเอ่ยปากพูดอะไรได้อีกแล้ว งูเพลิงนับสิบสายพุ่งกลืนกินเข้ามา ในบัดดลก็เกือบจะถึงตัว
ขนทั่วร่างของมันถูกจุดติดเพลิงไหม้ในชั่วเดียว
มันเกือบเสียบุญธรรมทั้งชีวิต รวบรวมพายุหิมะเยือกเย็นรอบ ๆ จึงรอดฝ่าวงล้อมเพลิงได้เพียงหวิดเอื้ออำเภอใจ
จะว่าไปก็ไม่ใช่การรับมือได้ หากแต่ตกอยู่ในภาวะยืนขัดกันเท่านั้น!
ดวงตาเพลิงแท้แห่งดวงอาทิตย์ของเฉินวั่นหลี่ สามารถเผาไหม้สรรพสิ่งในโลกได้ทั้งหมด
แม้ตอนนี้เขาจะมีเพียงพลังขั้นแก่นทอง ยังไม่อาจปลดปล่อยอำนาจเต็มของวิชาเทพสยายปีกนี้ได้
แต่เมื่อเผชิญราชันหมาป่าหิมะเพียงตน ก็ยังคงเป็นวิชาเทพที่ทรงพลังรุนแรงนัก
ในสายตาของทุกคน ราชันหมาป่าหิมะตอนนี้ต้องคลุมร่างด้วยพายุเยือกเย็นเต็มที่ และยังไม่หยุดพักคลั่งรวบรวมพลังน้ำแข็งความหนาว จึงแทบฝ่าฝืนไฟไหม้ได้
ขณะที่เฉินวั่นหลี่กลับยืนอยู่ข้าง ๆ อย่างสงบเย็น พร้อมจะออกหมัดฆ่าได้อีกเมื่อใดก็ได้
สภาพร้อนรนกับสภาพสงบนิ่งที่ต่างกันสุดขั้วเช่นนี้ ในแง่หนึ่ง ถือว่าแพ้ชนะได้ปรากฏชัดแล้ว
ฝูงคนหมาเห็นสภาพของราชันตนเอง ต่างหน้าซีดตกใจ ต่างคำรามอาวู้พร้อมกันแล้วพุ่งออกมา
ทุกคนสบตากัน เห็นพ้องว่าหากคนหมาออกมาพร้อมหน้า บางทีอาจช่วยให้ราชันหมาป่าหิมะมีโอกาสพลิกสถานการณ์ได้!
ยิ่งวิชาเทพทรงพลังระดับนี้ คงเป็นการสิ้นเปลืองมหาศาลสำหรับเฉินวั่นหลี่เช่นกัน ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะปลดปล่อยซ้ำ ๆ ได้โดยไม่เป็นไร
แต่ราชันหมาป่าหิมะอยู่บนที่ราบน้ำแข็ง การควบคุมพายุหิมะเยือกเย็นนั้นไร้ขีดจำกัด
แม้กระทั่งชั่วขณะนั้น บุตรศักดิ์สิทธิ์และเผ่าเค่อเกอที่เซียเอ่อร์โป๋นำทาง ก็รู้สึกว่าควรลงมือพร้อมกัน เพื่อเปิดโอกาสนี้ให้ราชันหมาป่าหิมะ