แสงปราณหมัดสีเทามืดราวกับมังกรน้ำที่กลายร่างขึ้นกลางอากาศ ฉับไวในความว่างเปล่าแล้วพุ่งชนเข้ากับหอกสายฟ้าโดยตรง
เกรี้ยว!
แสงปราณหมัดปะทะกับสายฟ้าเข้าด้วยกัน
ทันใดนั้นก็ดังราวกับฟ้าผ่ากลางที่ราบ สายฟ้าไร้นับไม่ถ้วนกับพลังงานปราณกระจายออกไปรอบด้าน กลายเป็นวงแหวนไฟฟ้าคล้ายเปลวไฟเป็นวง ๆ
แม้อยู่ห่างกันหลายสิบเมตร ชาวังซู่ซีและพวกก็ยังรู้สึกได้ถึงกระแสไฟมหาศาลที่ทำให้ขนลุกตั้งขึ้นทันที
“แข็งแกร่งเกินไปแล้ว! เขาน่าจะยังเป็นคนที่อ่อนแอที่สุดในสามคนนั้นด้วยซ้ำ! ฉันเคยรบกับผู้ตื่นพลังสายฟ้าทางตะวันตกมาแล้ว แต่ถ้าเทียบกับผู้สูงส่งแห่งกุนลุนคนนี้ ก็ต่างกันราวฟ้ากับเหว!”
ชาวังซู่ซีส่งเสียงสูดปากไม่หยุด ใบหน้าเต็มไปด้วยความพิศวง
เปรี้ยงปร้าง!
เห็นได้ว่าเครื่องรางหินสุพรรณฟ้าในมือจางเจิ้งเปล่งแสงสายฟ้าระเบิด เขายืดมือออกไป ราวกับดึงหอกสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์อีกสองเส้นออกมาจากความว่างเปล่า พุ่งเข้าหาเฉินวั่นหลี่แบบหนึ่งหนึ่งหลัง
มองจากไกล ๆ ก็เหมือนมีมังกรสายฟ้าสองตัวคำรามกลางอากาศ มังกรสายฟ้าแต่ละตัวคือพลังอันระเบิดเกินบรรยาย ราวกับเพียงพอจะถล่มภูเขาและแม่น้ำให้ราบเป็นหน้ากลอง ไม่รู้จบไม่สิ้นสุด
“เฮ้!”
เฉินวั่นหลี่ส่งเสียงหึหึเย็นชา ดวงตาแวบไปด้วยความดูหมิ่น ยื่นสองมือออกไป บีบมือเป็นท่าคาถาควบคุมสายฟ้า
“ชักดาบเล่นต่อหน้ากวนอู ไม่รู้จักวัดกำลังตัวเอง!”
เห็นได้ว่าสองมือของเขาราวกับยื่นเข้าไปในความว่างเปล่า ภายใต้การเร่งพลังของท่าคาถาควบคุมสายฟ้า มังกรสายฟ้าสองตัวที่จางเจิ้งปล่อยออกมากลับพุ่งเข้าหาสองมือของเฉินวั่นหลี่เสียอย่างนั้น
ท่าคาถาควบคุมสายฟ้า คือการบังคับบัญชาสายฟ้าแห่งสวรรค์ สายฟ้าแห่งพิภพ สายฟ้าแห่งน้ำ สายฟ้ามังกร และสายฟ้าแห่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์ นับเป็นวิชาสายฟ้าที่บริสุทธิ์แท้ที่สุด