"พรุ่งนี้จะมียอร์ชสำหรับมหาเศรษฐีออกเดินทางไปเกาะเยว่ซิน แม้จะใช้ชื่อว่าท่องเที่ยว แต่สำหรับพวกเขาแล้ว มันคือการเข้าสังคม การกิจกรรมวงใน!
ฉันโชคร้ายถูกค่ายเลือก ให้เป็นนักร้องประจำเรือในการเดินทางครั้งนี้!"
หยางหว่านเยว่ยักไหล่
"ถึงขั้นนักแสดงหญิงระดับแบบเธอแล้ว ยังต้องไปร่วมงานน่าเบื่อพวกนี้อีกเหรอ?" เฉินวั่นหลี่บ่นพึมพำ
"งานแสดงเชิงพาณิชย์ผมปฏิเสธได้ แต่หน้าของเจ้านายก็ยังต้องให้เกียรติ!" หยางหว่านเยว่พูดด้วยความจำใจ
"งั้นเธอหาบัตรเชิญได้สิ?" เฉินวั่นหลี่เลียริมฝีปาก ของแบบนี้ได้มาง่ายเกินไปแล้วสินะ?
หยางหว่านเยว่อึ้งไปชั่วขณะ "นายไม่มีบัตรเชิญเหรอ?"
"อืม!" เฉินวั่นหลี่พยักหน้า
"งั้นฉันลองดูก็ได้!" หยางหว่านเยว่ควักโทรศัพท์ออกมาโทรออกไป ส่งเสียงพึมพำอยู่นาน แล้วก็หน้าเซ็งวางสาย ยังไม่ยอมแพ้โทรออกไปอีกหลายสาย
"หาไม่ได้ ได้ยินมาว่าเบื้องหลังเจ้าของยอร์ชลำนี้มีที่มามั่นคง จะส่งบัตรเชิญให้ใครขึ้นอยู่กับอารมณ์ล้วน ๆ รายชื่อคนถูกกำหนดไว้แล้ว ขอเพิ่มกลางคันไม่ได้!"
หยางหว่านเยว่เม้มปาก ทำหน้างอง้ำออกมาทั้งหน้า
ไม่ว่าจะเป็นลูกสาวของหยางปาต้าแห่งสภาผู้อาวุโส หรือฐานะนักแสดงหญิงระดับแนวหน้า ทรัพยากรฝ่ายฆาตจักรวาลที่หยางหว่านเยว่เรียกใช้ได้ก็ไม่ได้อ่อนแอ
แม้แต่เธอยังหาบัตรเชิญสักใบไม่ได้ เจ้าเกาะนี่ก็ยังมีดีอะไรบางอย่างนะ?
ซูหว่านพูดขึ้นตอนนั้นว่า "ฉันก็หาใบที่สองไม่ได้เหมือนกัน บัตรใบนี้ก็เป็นของที่คนอื่นให้ฉันมาแต่แรก