“อะไร?” หยวนกังฮว้าสะดุ้งขึ้นมาทันที ยังไม่ทันได้ตั้งตัว หมัดของเฉินวั่นหลี่ก็พุ่งเข้ามาอีกครั้ง
หมัดนี้ดูธรรมดาไม่มีพิษภัย เหมือนนักสู้ระดับต่ำที่ออกแรงถีบสะบัดออกมาอย่างไร้แบบแผน
แต่ทันทีที่คลื่นพลังปะทุ อากาศรอบด้านแทบถูกดูดจนแห้งเหือด ทุกคนรู้สึกเหมือนสายลมเย็นพัดกระชาก จนหายใจเข้าไม่ได้
พลังงานปราณระเบิดออก แรงที่พังทลายได้ทุกอย่างปลาดเปลาไหลบ่าเหมือนคลื่นมหาสมุทรซัดเข้าหาหยวนกังฮว้า
“หืม?”
ใบหน้าของหยวนกังฮว้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย ความสุขุมที่เคยมีหายวับ ร่างเบาเหมือนเมฆลอยขึ้น ถอยหลังไปหลายเมตร ฟันฝ่ามือติดกันหลายครั้ง จึงแทบจะเป่าพลังงานปราณนี้กระจายได้ทัน
ยังไม่ทันได้หายใจหายคอ ณ ขณะนั้น หมัดเหล็กของชายหนุ่มก็กระแทกเข้ามา
“เปรี้ยง!”
หมัดนั้นทุบลงบนพลังป้องกันร่างของหยวนกังฮว้าก่อน พลังปราณป้องกันที่หนาแน่นราวหลายนิ้วถูกหมัดทำลายจนแตกกระจาย กลายเป็นเศษเมฆลอยน้อยลอยใหญ่สลายหายไป
หยวนกังฮว้าถอยหลังด้วยความเร็วเป็นสิบเท่าของตอนที่เข้ามา แต่ดูเหมือนไม่ว่าจะเร็วแค่ไหน ก็ไม่อาจเร็วกว่าหมัดนี้ได้
“เปรี้ยง!”
เสียงดังกึกก้องอีกครั้ง ทุกสายตาจ้องค้างดูหมัดคู่นั้น ตกลงหนักหน่วงบนใบหน้าของหยวนกังฮว้า
เห็นหยวนกังฮว้าเหมือนว่าวขาดด้าย พุ่งถอยหลังไป ทะลุกำแพงห่างออกไปสิบกว่าเมตร แล้วยังพุ่งต่ออีกหลายเมตร ตกลงลงในสระน้ำอีกฝั่งกำแพง
ทันใดนั้นทั้งสนามเงียบสนิท ทุกคนลืมหายใจ หน้าเต็มไปด้วยความเชื่อไม่ได้
พี่น้องหยวนซินโฉ่วกับหยวนซินมู่แทบตาถลนตกพื้น ไม่กล้าเชื่อภาพตรงหน้า
นี่คือเฉินวั่นหลี่?!
หนุ่มหื่นกล้าคนนี้ คือเฉินวั่นหลี่ที่มีชื่อกระฉ่อนวงการศึกษาศาสตร์?
สายตาของทุกคนมารวมกันที่เฉินวั่นหลี่
นับตั้งแต่ระดับเซียนยังไม่ปรากฏ ผู้เฒ่าระดับมหาปรมาจารย์ขั้น 7 ขึ้นไปส่วนใหญ่ ตลอดเวลาล้วนแสวงหาการก้าวสู่ระดับเซียน
ในโลกมนุษย์ธรรมดา ผู้เฒ่าระดับปรมาจารย์ขั้น 6 ในเวลาส่วนใหญ่ ก็คือเพดานสูงสุดของพลังต่อสู้แล้ว