"อ๊าก!"
พร้อมเสียงกรีดร้องระงม หน้าอกปรมาจารย์ครึ่งก้าวแห่งตระกูลชางถูกเซียวจ้านเจาะทะลุฉับพลัน
เลือดสาดกระจาย
เซียวจ้านส่ายมือใหญ่เบา ๆ ปรมาจารย์ครึ่งก้าวตระกูลชางก็ถูกเหวี่ยงไปไกลกว่าสิบเมตร ตกลงกลางฝูงชน กระแทกคนล้มกลิ้งไปหลายคน
ขณะเดียวกัน เซียวจ้านปล่อยอีกกรงเล็บ
หม่าจี้กวางเห็นท่าไม่ดี รีบถอยหลังพุ่งกายหลบ
ซินจื่อจวงเห็นดังนั้น เชื่อมั่นในร่างเพชรของตนเต็มเปี่ยม จึงรีบยกกำปังเข้าประชิด
เซียวจ้านฟาดกรงเล็บลงบนแขนของซินจื่อจวง
แขนที่แกร่งดังเหล็กกล้า ภายใต้การคว้าหนึ่งครั้งของเซียวจ้าน บิดผิดรูปจนโค้งเป็นมุมประหลาด และเมื่อเซียวจ้านดึงแขนยาวของตน มันก็ถูกฉีกหลุดออกมาทั้งแขน
เซียวจ้านต่อด้วยกรงเล็บอีกไม่กี่ครั้ง ลงที่ลำคอ
ศีรษะของซินจื่อจวงถูกบิดขาด ร่างเละเทะเต็มไปด้วยเลือดเนื้อ
ทุกคนแข็งค้างอยู่กับที่ หนังศีรษะชาไปทั้งหมด!
บริเวณนั้นเงียบจนเสียงเข็มร่วงก็ได้ยิน เหมือนแม้แต่การหายใจก็หยุดนิ่ง
เซียวจ้านที่กำลังเสียเปรียบอยู่ พลันกำลังรบพุ่งพุ่งทะยานขึ้นอย่างกับมีเทพมาสนับสนุน
หรือเพราะสัญลักษณ์มังกรสยบเสือที่คุณเฉียนพูดถึง?
หม่าจี้กวางเห็นเซียวจ้านมาฆ่าถึงตัว ตกใจจนตับไต้แห้ง ตะโกนลั่น "ท่านตั้ง! รีบออกมือด้วย!"
ตงเทียนกุ้ยนั้นเป็นผู้เชี่ยวชาญวิชาเวทมนตร์ ย่อมคาดเดาได้อย่างใกล้เคียง — ม่านพลังแบบเสริมพลังโจมตีงั้นรึ?
คราวนี้เขาไม่มีเวลาคิดมาก รี่อุ้มมือคว้าปี่อายออกมาจากอกเสื้อ วางที่ริมฝีปากแล้วเป่า
เสียงปี่อายแหลมคม ดังระรื่นจนแสบแก้วหู แฝงการโจมตีด้วยพลังจิตบางอย่าง
"ปี่อายไล่วิญญาณ!"
ชางจิ่งเหลียงเหลือบมองตงเทียนกุ้ยหนึ่งครั้ง นี่คือเครื่องรางประจำตระกูลตั้ง