เฉินวั่นหลี่พูดตรง ๆ ว่าไม่มีอะไร อยากให้ทุกคนกลับไปทำธุระของตัวเอง แต่น่าเสียดายที่ไม่มีใครฟังเขาเลย ซีจิ้งเฟิงถึงกับเริ่มอำล้อมือล้อมเท้า จะพาเขาไปพักฟื้นที่ภูเขาหลงหู่เสือ
ไม่มีทางเลือก เฉินวั่นหลี่จำต้องหยิบเม็ดยาดันเจ366วิเศษเก้าหยวนคืนเทพออกมาให้ทุกคนดู
"โว๊ย!" ซีจิ้งเฟิงเป็นคนแรกที่สบถออกมา
เจียงเซี่ยเป็นคนที่สอง "เฮ้ยเว้ย!"
ส่วนไป๋อู๋หยากับหลานชี่เจี้ยนยังคงรีบร้อนถามเรื่องวิธีรักษาอยู่
"ไม่ต้องสนใจแล้ว แยกย้ายกันได้!" เจียงเซี่ยขมวดคิ้ว ใบหน้าเรียบเฉย
ผู้นำตระกูลใหญ่และทุกคนเห็นดังนั้น จึงทิ้งประโยคว่าถ้าต้องการอะไรให้บอกได้เลย แล้วจึงอำลาไป
เฉินวั่นหลี่คาบยาดันไว้ในปาก มองไปยังทิศทางที่เฮลิคอปเตอร์จากไป พึมพำบอกว่า...ทุกคนต้องมีชีวิตกลับมาให้ได้ทุกคน!
วินาทีถัดมา ตาลอยขึ้น เขาหมดสติไป!
……
ขอบเขตเหนือมนุษย์ การร่ายวิชาแห่งขั้นเทพ ย่อมเปลืองพลังอย่างมหาศาลจริง ๆ
แม้จะได้ยาดันเจียวิเศษที่ดีที่สุดเข้าไป ก็ใช่ว่าจะฟื้นตัวได้ในชั่วขณะ
เฉินวั่นหลี่ถูกแบกกลับมาที่ภูเขาเทพเสวี่ยอู่
ตลอดทาง เขาหลับอย่างสงบ
ไม่ใช่เพราะอะไร เพราะสิ่งที่ทำได้ เขาทำหมดแล้ว ยกเว้นการไปเอง!
"นี่มันเป็นอะไร?"
"ออกไปแบบตัวเป็นๆ กลับมาแบบนอนราบ?"
"วั่นหลี่!"
"พี่เฉิน!"
"ตายยาก!"
ซีจิ้งเฟิงพาเฉินวั่นหลี่กลับมา พอเดินเข้าประตู ฝูงสาวก็ทยอยเข้ามาล้อมเฉินวั่นหลี่ไว้
"ไม่เป็นไรใหญ่หรอก แค่ต้องพักผ่อนหน่อย!"
ซวี่โหยวเฟิงเอ่ย
สาว ๆ ยังไม่ยอมไปไหน ยืนล้อมหน้าล้อมหลังเฉินวั่นหลี่