เจี่ยเจิ้งชูตรวจสอบรถอยู่ครู่หนึ่งแล้วส่ายหัว “ล้อข้างขวาแบนสองล้อ ต้องค่อย ๆ เลื่อนรถไปที่ร้านซ่อมเพื่อเปลี่ยนยาง ไม่อย่างนั้นขึ้นทางด่วนไม่ได้!”
เฉินวั่นหลี่เม้มปากชี้ไปด้านหลัง “ไม่ต้อง ดูเสาไฟฟ้าแถวนี้สิ ต้องมีเบอร์รถยกร่างแน่ ๆ โทรสิ!”
“อ้าว!” เจี่ยเจิ้งชูป่านนี้ก็นับว่าเป็น “หนุ่มเก่า” มีประสบการณ์แล้ว โทรเรียกรถยกร่างจากป้ายโฆษณาริมทางแบบนี้ ไม่ใช่แกะอ้วนเดินเข้าปากเองหรอกหรือ?
แต่แล้วก็นึกขึ้นมาได้จึงยิ้มออกมา พวกเขาจะกลัว “หมาป่าร้าย” อะไรกัน?
เขาเดินไปแถวริมถนนหมุนดูรอบ ๆ แล้วก็เห็นจริง ๆ ตามที่คิด เบอร์รถยกร่างติดอยู่บนผนังร้านริมทางหลังหนึ่ง
โทรศัพท์เพียงครั้งเดียว ในญาณของเฉินวั่นหลี่ คนในกลุ่มที่แอบแอบซ่อนอยู่ก็มีคนหนึ่งรับสายขึ้นมาทันที
ชะรอย แถมยัง “รองาน” อยู่เลยด้วย!
เมื่อเจี่ยเจิ้งชูวางสายกลับมา ก็เห็นว่าเฉินวั่นหลี่ตอนนี้ “เปลี่ยนโฉมหน้า” เรียบร้อยแล้ว ที่จริงเขาเลือกวิธี “แต่งหน้าปลอมตัว” จากในคัมภีร์แพทย์เซียนสวรรค์โดยเฉพาะ ตอนนี้การปลอมตัวของเฉินวั่นหลี่ก็แค่คิดขึ้นในใจเท่านั้น
“อ้าว นี่เจ้า...” เจี่ยเจิ้งชูอุทานขึ้นเบา ๆ
เฉินวั่นหลี่ยิ้มแล้วยกมือชี้ลงบนใบหน้าของเจี่ยเจิ้งชูไม่กี่จุด ทันทีนั้นเจี่ยเจิ้งชูก็กลายเป็นชายเคราหนาหน้ามีรอยแผลเป็นไปโดยปริบพร้อม
“ต่อจากนี้ ผมชื่อหวังโหยวชื่อ!” เฉินวั่นหลี่หรี่ตายิ้ม
เจี่ยเจิ้งชูคิดตามทันทีแล้วก็เข้าใจ เฉินวั่นหลี่ตั้งใจจะโผล่ตัวออกมาแบบจะจะ คนที่แอบอ้างชื่อเขาจะต้องหลบให้มิดชิดยิ่งขึ้นแน่นอน
ระหว่างที่ทั้งสองเปลี่ยนโฉมกันอยู่เพียงสองสามนาที รถยกร่างหนึ่งคันก็ขับมาถึง