"หนุ่มหล่อ" นอกทางเดินไม่ได้สังเกตเห็นดวงตาคู่นั้นในห้องแคปซูลเลย เพียงเดินตามฝูงสาวงามเข้าไปในห้องแคปซูลห้องข้าง ๆ
เฉินวั่นหลี่อึ้งอยู่แค่ครู่เดียว เสียงทักทายก็ดังมาจากห้องข้างแล้ว "คุณชายซีคืนนี้ห้ามหนีกลางทางนะ พวกเราต้องเล่นให้สุดเหมือนกัน......"
ยังเป็นลูกค้าประจำงั้นเหรอ มาบ่อยขนาดนั้น?
น้องสาวแท้ ๆ ของหวังโหยวชื่อคนนี้ ไม่ใช่จะมีความชอบแบบพิศวงอะไรสักหน่อย?
แต่งตัวเป็นผู้ชาย ออกมาจากสโมสรหาสาวสวย?
ฟังจากน้ำเสียงของโซนามเรินจือ ตระกูลหวังในมณฑลชิงน่าจะมีเส้นสายอยู่บ้าง มีอะไรที่ต้องให้ลูกสาวสายตรงมาจัดการที่สถานบันเทิงยามค่ำ?
ไม่รู้จะเกี่ยวข้องกับเจ้าตัวดี ๆ อย่างหวังโหยวชื่อรึเปล่า!
เฉินวั่นหลี่คิดแวบหนึ่ง ก็ตัดสินใจไม่ผลักหญิงสาวที่กำลังซบเข้ามาในอ้อมกอดทิ้ง แล้วยิ้มแฉ่งยืดมือไปลูบที่อกสูงเด่นของหญิงสาว:
"เอ๊ะ ๆ ของนางนี่โตขนาดนี้ ของจริงหรือของปลอมกันแน่!"
หญิงสาวหัวเราะระริก คว้าจับมือเขาเอาไว้ "งั้นท่านเถ้าแก่ก็ลงมือตรวจสอบด้วยตัวเองสิคะ จะได้รู้กัน"
เจี่ยเจิ้งชูตาค้าง มองมือข้างนั้นของเฉินวั่นหลี่ แล้วนึกถึงถังหลิงยู จนต้องแหย่งปากออกมา ไม่รู้ว่าถ้าสาวนักรบคนนั้นรู้เข้า จะฟันแขนเฉินวั่นหลี่ขาดหรือเปล่า?
ในความจำของเขา เฉินวั่นหลี่ไม่ใช่พวกหื่นหรือนักเลงหยาบช้าอะไรนี่ ทำไมพอเห็นหนุ่มหล่อคนหนึ่ง ก็เผลอลุกฮือขึ้นมาซะงั้น?
เล่นตามบท อ๋อ ต้องเป็นอย่างนั้นแน่ ๆ!
งั้นตัวเองควรจะร่วมเล่นตามบทด้วยไหม?
คิดไปคิดมา เขาก็กอดรัดหญิงสาวข้าง ๆ เอาเองเช่นกัน......
ท่าทางของทั้งสองคน ผ่านกล้องแอบซ่อน ตกไปอยู่ในสายตาของโซนามเรินจือในห้องทำการของเถ้าแก่