br />ฝ่ายราชาเงือกกระโทงกำลังกวาดสายตาสำรวจรอบ ๆ ใกล้ ๆ นี้มียาวิญญาณหลากหลายชนิดไม่น้อย ต้องขอบคุณพลังปราณภายในดวงตาวิญญาณที่อุดมสมบูรณ์ การเจริญเติบโตจึงค่อนข้างดี
แต่อายุของมันกลับห่างไปไกลเหลือเกิน
ทว่าคิดต่อไปอีกหน่อยก็เข้าใจได้ ไม่ว่าจะเป็นบาดแผลเก่าของราชาหมาป่าหิมะ หรืออายุขัยใกล้ถึงที่สุดที่ต้องรีบเลี้ยงราชาตนใหม่ ล้วนกินยาวิญญาณเป็นปริมาณมหาศาล
ยาวิญญาณที่มีอายุสักหน่อยครึ่ง คงถูกกลืนลงท้องไปนานแล้ว
“เฉินวั่นหลี่ ดูที่นั่นสิ นั่น...นั่นมันไม่ใช่ต้นผลไม้วิญญาณสุยหยวนหรือ! แค่ดูเผินๆ เหมือนยังต้องรออีกราว 20-30 ปีถึงจะออกผล!”
สายตาราชาเงือกกระโทงกวาดผ่านกิ่งไม้ที่แทงออกจากผนังหน้าผาบางจุด แล้วร้องเสียงดังขึ้นทันที
เฉินวั่นหลี่มองตามไปด้วย นั่นเป็นต้นผลไม้วิญญาณสุยหยวนที่ใหญ่กว่าในทะเลกุยหมิงถึงสองเท่า
บนต้นมีผลออกมากมาย เพียงแต่ยังเป็นสีเขียวอ่อน ยังห่างจากความสุกงอมอีกหลายปี
หางายหยุดเหวี่ยงไปชั่วขณะหนึ่ง ดวงตาเป็นประกายวาบวูบ แทบซ่อนความตื่นเต้นไม่อยู่
ถ้าขุดย้ายต้นนี้กลับไป ใช้มหาอสูรกายหลายชนิดเร่งให้สุก บางทีเขาอาจได้เตาหลอมเม็ดยาเก้าหยวนกวยเฉินตันอีกครั้ง!
นี่เป็นเรื่องดีระดับฟ้าเหลือเกิน!
ไม่ใช่แค่ตัวเขาเอง ครั้งนี้ถังหลิงอวี่ก็มั่นใจแน่นอนด้วย!
ราชาหมาป่าหิมะมองสีหน้าของเฉินวั่นหลี่ ในใจเต็มไปด้วยรอยยิ้มขื่นขม
นี่มันชวนหมาป่าเข้าบ้านหรือ?
แล้วใครกันแน่ที่เป็นหมาป่า!
ที่ตกลงกันไว้ว่าจะรักษาโรคยืดอายุ ยังไม่ได้อะไรเลยสักนิด
แต่สมบัติในหุบเขาหมาป่าหิมะของมัน กลับโดนจับตามองหมดแล้ว
ราชาหมาป่าหิมะกำลังคิดหาวิธีเปิดปาก หากมันตามเฉินวั่นหลี่ไป ของเหล่านี้ก็ต้องเหลือบ้างให้ราชาหมาป่าตนใหม่!