ซูมู่เงยหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง
ถึงแม้จะยังมองไม่เห็นอะไร แต่แรงกดดันที่ถาโถมนั้น แม้จะมีกระจกกั้นก็ยังสัมผัสได้
เขาเปิดสถานะกระเช้า
[กับดักหนีบ①: กำลังทำงาน......]
[กับดักหนีบ②: กำลังทำงาน......]
[ติ๊ง! กับดักหนีบจับเหยื่อล่าได้]
[ติ๊ง! กับดักหนีบจับเหยื่อล่าได้]
เสียงแจ้งเตือนสองข้อดังขึ้นแทบจะพร้อมกัน
ซูมู่ฮึกเหิมขึ้นมาทันที
นี่มัน... การบุกครั้งสุดท้าย?
การกระแทกจากนอกหน้าต่างบ้าคลั่งขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับพวกค้างคาวประหลาดกำลังเปิดฉากโจมตีครั้งสุดท้าย
ซูมู่จ้องเขม็งไปที่สถานะของกับดักหนีบทั้งสอง
[กับดักหนีบ①: จับค้างคาวประหลาด Lv1, โอกาสหลุด 1%......หลุดไม่สำเร็จ, กำลังสังหาร......]
[กับดักหนีบ②: จับค้างคาวประหลาด Lv1, โอกาสหลุด 1%......หลุดไม่สำเร็จ, กำลังสังหาร......]
[ติ๊ง! สังหารค้างคาวประหลาด Lv1, ค่าประสบการณ์ +1]
[ติ๊ง! สังหารค้างคาวประหลาด Lv1, ค่าประสบการณ์ +1]
.......
ผ่านไปอีกหนึ่งชั่วโมง
ค่าประสบการณ์: 91/100
แล้วหลังจากนั้น...
ก็เงียบสงบ
ไม่มีเสียงกระแทกจากนอกหน้าต่างอีก
เงาดำเหล่านั้นค่อย ๆ จางหายไปในม่านหมอกหนา ราวกับไม่เคยปรากฏตัวมาก่อน
ซูมู่จ้องแท่งค่าประสบการณ์อย่างเหม่อลอย
91/100
ขาดไปแค่ 9 แต้ม
ซูมู่สูดลมหายใจเข้าลึก แล้วค่อย ๆ ผ่อนออกมา
ช่างเถอะ
ฝืนไปก็ไม่ดี
เขาเหลือบมองเวลา ตีสี่สี่สิบนาที
กว่าฟ้าจะสางก็อีกหลายชั่วโมง
ซูมู่เก็บกับดักหนีบทั้งสองกลับ
ตัวที่สองความทนทานเหลือ 18 ตัวแรกเหลือแค่ 8