แต่ซูมู่เองก็รู้จักโลกใบนี้ไม่มากนัก เมื่อเทียบกับความผิดปกติอื่น ๆ แล้ว สถานการณ์เช่นนี้ยังไม่นับว่าเป็นอะไร
เขาหันกลับไปมองทางเข้านั้นอีกครั้ง
คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะก้าวเข้าไปหา
เมื่อเดินเข้าไปใกล้ทางเข้าราวสิบกว่าเมตร หน้าต่างแจ้งเตือนของระบบก็ปรากฏขึ้น
[ตรวจพบทางเข้าสู่เหวลึก พื้นที่นี้เป็นทางเข้าสถานที่ลับพิเศษ ยังไม่ได้เปิดใช้งาน ไม่ทราบเงื่อนไขการเปิดใช้งาน]
ซูมู่มองข้อความแจ้งเตือนแล้วขมวดคิ้ว ชื่อของสถานที่ลับแห่งนี้ฟังดูก็ไม่ธรรมดาแล้ว
ที่สำคัญคือมันยังไม่ได้เปิดใช้งาน จึงเข้าไปไม่ได้
ต้องทำอย่างไรถึงจะเปิดใช้งานได้?
ซูมู่ครุ่นคิด หรือจะเกี่ยวกับมอนสเตอร์ที่เขาฆ่าไปก่อนหน้านี้?
ขณะที่กำลังคิดจะหันหลังกลับ
เท้ายังไม่ทันขยับ
แต่มือกลับตอบสนองไปก่อนตามสัญชาตญาณ
เคร้ง!
เสียงโลหะกระทบกันดังกังวานขึ้นข้างกาย
ซูมู่ถูกแรงมหาศาลผลักจนไถลไปด้านข้างสองก้าว เท้าครูดพื้นทรายเป็นร่องลึกสองเส้น
เขาก้มลงมอง แขนซ้ายยกขึ้นพาดอยู่ด้านหน้า ทวนจอมราชันตั้งขวางข้างกายตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ บนตัวทวนมีรอยขาวจากการถูกของแข็งฟาดใส่ แต่รอยนั้นก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว
ส่วนบนร่างของเขา ลวดลายแสงสีทองจาง ๆ กำลังสลายไปช้า ๆ
การรับรู้ภัย·ปัดป้อง
ป้องกันสมบูรณ์แบบ
รูม่านตาของซูมู่หดเล็กลง
เขาไม่รับรู้ถึงการโจมตีนั้นเลยแม้แต่น้อย
ไม่มีเสียงลม ไม่มีจิตสังหาร ไม่มีสัญญาณเตือนใด ๆ