ซูมู่อ่านคำอธิบายซ้ำไปซ้ำมาสองรอบ นิ้วที่กำขวดน้ำแร่ค่อย ๆ เกร็งแน่นขึ้น
สัญญาณใยแมงมุมเหมาะกับการติดตาม ส่วนโลหิตคลั่งศึกเป็นพาสซีฟชั้นดีสำหรับเก็บกวาดศัตรูที่เหลือรอด แต่เมื่อเทียบกับสิ่งตรงหน้า ทั้งสองอย่างก็ดูด้อยไปถนัดตา
นี่คือพรสวรรค์ด้านสิ่งก่อสร้างประเภทกฎ
แถมยังเป็นกฎที่สามารถสังหารศัตรูซึ่งอยู่เหนือระดับได้
“โกงเกินไปแล้ว” ซูมู่พึมพำ
ถ้าโล่ก่อสร้างทำให้กระเช้าไม่ถูกโจมตีทะลุในครั้งเดียว การถ่ายโอนความเสียหายก็ทำให้คนที่คิดจะเจาะกระเช้าต้องรับการโจมตีนั้นเสียเอง
อีกฝ่ายยิ่งสะสมพลังโจมตีมากเท่าไร ลงมือรุนแรงเท่าไร สุดท้ายก็ยิ่งตายอย่างน่าอนาถมากเท่านั้น
โดยเฉพาะหากในอนาคตเขาได้เจอสิ่งมีชีวิตระดับสูงที่เหนือกว่าขั้นปัจจุบันไปมาก อีกฝ่ายยิงการโจมตีที่ทำลายเส้นเคเบิลทั้งสายมายังกระเช้าของเขาจากระยะไกล ขอเพียงเขาเลือกเป้าหมายฝั่งศัตรูที่อยู่ในระยะได้สักตัว การโจมตีนั้นก็จะหักเลี้ยวกลับไปกระแทกหน้าอีกฝ่ายเอง
นี่ไม่ใช่การป้องกัน
แต่มันคือการยืมมือศัตรูฆ่าศัตรู
เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย ยื่นมือไปแตะการ์ดใบที่สาม
การ์ดแตกกระจายเป็นละอองแสงสีทองนับไม่ถ้วน ไหลซึมหายไปในร่างผ่านปลายนิ้ว ก่อนจะส่งผ่านฝ่าเท้าลงไปยังส่วนลึกของโครงสร้างกระเช้า กระเช้าทั้งคันสั่นไหวเบา ๆ ราวกับสายธนูที่ซ่อนอยู่ในความมืดถูกขึงให้ตึงขึ้นอีกครึ่งรอบ
ซูมู่ปิดหน้าต่างเลือกหนึ่งในสาม แล้วค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจออก
ครั้งนี้ได้กฎสองอย่าง อย่างหนึ่งคือความพากเพียรชดเชยพรสวรรค์ อีกอย่างคือการถ่ายโอนความเสียหาย แทบจะยกระดับทั้งเส้นทางการเติบโตและความสามารถในการเอาชีวิตรอดของเขาขึ้นไปพร้อมกัน