กลางทะเลทราย ทวนยาวของซูมู่ปะทะกับหางของมนุษย์กิ้งก่าอีกครั้ง คลื่นกระแทกระเบิดขึ้นระหว่างทั้งสอง กดพื้นทรายรอบด้านจนยุบเป็นแอ่งวงแหวนตื้น ๆ
ความเร็วของมนุษย์กิ้งก่าช้าลงกว่าเมื่อครู่อีกเล็กน้อย การเปลี่ยนแปลงนั้นน้อยนิดเหลือเกิน แต่สำหรับซูมู่ที่คอยจับเส้นทางการเคลื่อนไหวของมันมาตลอด แค่นี้ก็เพียงพอให้ยืนยันได้แล้วว่า...อีกฝ่ายกำลังเข้าใกล้ขีดจำกัด
เขาไม่ผ่อนการโจมตี ยังคงรักษาจังหวะเดิมไว้ หลังการปะทะแต่ละครั้งก็ปรับท่วงท่าให้เร็วยิ่งขึ้น เตรียมรับการปะทะรอบถัดไป
เสียงฝีเท้าของกองทัพต้าเฟิงที่อยู่ไกลออกไปกำลังใกล้เข้ามา แต่เขาไม่มีแรงเหลือพอจะสนใจ
สมาธิทั้งหมดของเขาจับจ้องอยู่กับร่างตรงหน้าที่กำลังเคลื่อนไหวช้าลงทีละน้อย
.......
ความเร็วของมนุษย์กิ้งก่ายังคงลดลงอย่างต่อเนื่อง ทว่าระดับที่ลดลงนั้นน้อยนิดอย่างยิ่ง
การปะทะรอบถัดมา ทวนยาวของซูมู่กดหางของมนุษย์กิ้งก่าไว้ ด้ามทวนเสียดสีกับเกล็ดจนเกิดประกายไฟสีทองเข้มเป็นสาย
คราวนี้ หลังถูกกดเอาไว้ มนุษย์กิ้งก่าไม่อาจถอนตัวและถอยห่างได้ทันทีเหมือนก่อน ร่างของมันชะงักไปประมาณครึ่งวินาที
ซูมู่รู้แล้วว่า จุดวิกฤตใกล้มาถึง
แล้วมนุษย์กิ้งก่าก็ส่งเสียงแหลมขึ้นมา...
แหลมสั้น ราวกับถูกบีบเค้นออกมาจากส่วนลึกในลำคอ
เสียงนั้นไม่ได้ดังนัก แต่ทะลุทะลวงอย่างยิ่ง ราวกับเข็มเล่มหนึ่งพุ่งแทงเข้าสู่ศูนย์กลางการได้ยินโดยตรง