เด็กหนุ่มรูปร่างค่อนข้างผอมคนหนึ่งชี้ไปที่พุ่มไม้ที่ซูมู่ซ่อนตัวอยู่ น้ำเสียงตึงเครียด
ซูมู่ขมวดคิ้ว
ถูกพบแล้ว
การซ่อนพรางของเขาไม่ได้แย่ แต่อีกฝ่ายมีห้าคน กระจายตัวค่อนข้างกว้าง การที่ใครบางคนมองเห็นเขาจากด้านข้างจึงเป็นเรื่องปกติ
แต่เมื่อซูมู่เหลือบมองคนที่พบเขา เขาค่อนข้างเชื่อว่านี่เป็นผลจากพรสวรรค์บางอย่าง
เขาไม่ได้ตื่นตระหนก เก็บ M500 ให้เรียบร้อย ปัดฝุ่นบนตัว แล้วเดินออกมาจากหลังพุ่มไม้
สายตาห้าคู่จับจ้องมาที่เขาพร้อมกัน
ซูมู่กวาดตามองตำแหน่งของทั้งห้าคน... โล่อยู่ด้านหน้าซ้าย เวทลูกไฟอยู่ด้านหลังขวา มีดสั้นกับค้อนเหล็กอยู่สองข้าง รูปแบบการประสานงานเป็นระเบียบ ไม่ใช่การยืนมั่ว หากเขาพลิกหน้ากลับตอนนี้ จะจัดการทุกคนได้ในพริบตาเดียวไหม
ได้ เริ่มด้วยทวนพุ่งแทง สะบัดฟ้าให้มือโล่ลอย ใช้กวาดโจมตีปัดเปิดค้อนเหล็ก แล้วใช้คอมโบเก็บเวทลูกไฟกับมีดสั้น ท้ายที่สุดจัดการคนผอมคนนั้น สามวินาที มากสุดสี่วินาที
ซูมู่เก็บผลประเมินไว้ในใจ สีหน้าเรียบเฉย
“คุณ...” ในกลุ่มห้าคน จู่ ๆ เด็กสาวท่าทางเจ้าเนื้อเล็กน้อยแต่สมส่วนก็เอ่ยปาก น้ำเสียงแฝงความประหลาดใจ “คุณเองหรือ”
ซูมู่มองไปที่เธอ
ใบหน้ากลม ผิวขาวสะอาด มัดผมหางม้า ดวงตาไม่โตแต่สดใส เขามั่นใจว่าตัวเองไม่รู้จักคนคนนี้ ใบหน้าแบบนี้แม้ไม่ใช่ประเภทสะดุดตา แต่ก็ไม่ใช่แบบที่เจอครั้งเดียวแล้วจะลืม