หลินอวี่เวยอ่านตัวอักษรพวกนี้จบ สีหน้าพลันเคร่งเครียด
“โชคดีกับโชคร้ายอย่างละครึ่ง...” หล่อนพึมพำข้างริมฝีปาก
และตอนนี้เองซูมู่ก็หันไปทางหล่อน “วงล้อนี้ฉันจะหมุนให้ได้โซนสี 2 โซน การจัดสรรแบบนี้ เธอมีความเห็นอะไรไหม”
อีกอย่าง ฉันจะหมุนก่อน หมุนได้อันแรกแล้ว ค่อยถึงตาเธอ”
หลินอวี่เวยเลิกคิ้ว “ด้วยสิทธิ์อะไร”
“มอนสเตอร์ตัวนั้นฉันเป็นคนจัดการ” ซูมู่ชี้ไปที่ศพบนพื้น
หลินอวี่เวยเงียบไปอึดใจ แล้วขมวดคิ้ว “เธอไม่เห็นข้อความบรรทัดนั้นหรือ อันตรายร้ายแรง เธอรู้ไหมว่าโชคร้ายคืออะไร”
หล่อนชี้ไปที่ศพด้านข้าง “ฉันถึงกับสงสัยเลยว่า มอนสเตอร์ตัวนี้ก็เป็นสิ่งที่คนก่อนหน้านี้หมุนได้โชคร้ายแล้วสร้างออกมา ถ้าพวกเราหมุนได้โชคร้าย อาจต้องเจอสิ่งที่สยองกว่านี้ซึ่ง ๆ หน้าเลย”
ซูมู่พยักหน้า “ฉันรู้ งั้นฉันหมุนก่อนเลย”
หลินอวี่เวยจ้องเขา แววตาฉายความซับซ้อน
หล่อนรู้สึกมาตลอดว่าหมอนี่มีไม้ตายอะไรบางอย่าง
แต่หล่อนก็รู้ดีว่าเวลานี้การแย่งชิงไม่มีประโยชน์ อีกฝ่ายออกแรงมากที่สุดจริง ๆ ถึงในมือตนจะยังมีระเบิดมือ หากพลิกหน้ากันจริง ๆ ตนก็ไม่แน่จะได้เปรียบ
“ได้” หล่อนกัดฟัน “แต่เธอหมุนรอบแรกเสร็จแล้ว ถ้าหมุนได้โชคดี ฉันค่อยไปหมุนรอบสอง โอกาสอันตรายก็กลายเป็น 3/5 นะ มันไม่ยุติธรรม”
“นั่นเรื่องของเธอ” ซูมู่บอก “เธอจะเลือกไม่หมุนก็ได้”
หลินอวี่เวยเงียบไป
ไม่กี่วินาทีต่อมา หล่อนเอ่ย “อย่างนี้ สิ่งของจากวงล้อทั้งหมดยกให้เธอหมุน ส่วนของบนพื้น ไอเทมที่เปิดได้ฉันขอทั้งหมด”