1 เลเวลเลือก 1 ใน 3 แบบนี้ยังจะให้ผมเอาตัวรอดวันสิ้นโลกอีก

ตอนที่ 117 ติดต่อ

5 นาที· 1.2K คำ

และคนที่สามารถนำหินพิศวงออกมาได้ ก็ไม่ใช่คนที่จะส่งข้อความตามอำเภอใจ... พวกเขาจะเฝ้าสังเกต จะตัดสินว่าข้อความนี้คุ้มค่าที่จะตอบกลับหรือไม่ จะชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียอยู่ในใจ

ความยากในการหาผลึกพิศวง ซูมู่รู้ดีกว่าใคร

ตอนนั้นเขาฟาร์มแมลงเพลิงพิษทั้งคืน ยังเก็บได้แค่ 400 กว่าเม็ด

คนธรรมดาไม่มีซองลูกธนู ไม่มีกับดักหนีบ อาศัยแค่จับด้วยมือ หนึ่งคืนจับได้ไม่กี่ตัวก็เก่งแล้ว หินพิศวงหนึ่งก้อน สำหรับคนส่วนใหญ่คือทรัพย์สินก้อนโต ไม่จำเป็นจริง ๆ ไม่มีใครยอมใช้มันไปกับการพูดคุยไร้สาระ

แต่ “ไม่มีใครตอบกลับ” ไม่ได้หมายความว่า “ไม่มีใครเห็น”

ซูมู่มองไปที่รายการข้อความส่วนตัว... ไอคอนข้อความมีตัวเลขกระพริบอย่างบ้าคลั่ง 99+ กลายเป็น 199+ แล้วก็กลายเป็น “···”

ข้อความหลังบ้าน ระเบิดในพริบตา

มุมปากของเขาโค้งขึ้นเล็กน้อย

ผลลัพธ์นี้ แรงกว่าเขาส่งข้อความในแชนแนลพื้นที่มากไม่รู้กี่เท่า ค่าใช้จ่ายหินพิศวงหนึ่งก้อนในการส่งข้อความ กรองเอาพวกที่อยากมุงออกไป แต่เหลือคนที่มีทรัพยากร มีความต้องการ และมีเจตนาซื้อขายจริง ๆ คนเหล่านี้ต่างหากคือเป้าหมายการค้าของเขา

แต่ซูมู่ไม่ได้เปิดอ่านข้อความส่วนตัวทันที

เขาเอนตัวพิงกำแพง รอคอยอย่างอดทน

ในแชนแนลสาธารณะ ความเงียบดำเนินต่อไปประมาณหนึ่งนาที

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป