ซูมู่รีบดึงสติกลับมา
เพราะค่ำคืนนี้เพิ่งเริ่มต้น
เขาก้มลงมองค่าความทนทานของกระเช้า... 43% ตัวเลขนี้เหมือนหนามทิ่มแทงในใจ ทำให้เขารู้สึกกระสับกระส่ายไปทั้งตัว
ตั้งแต่เข้ามาในโลกนี้ เขาไม่เคยรู้สึกไม่ปลอดภัยขนาดนี้มาก่อน
ก่อนหน้านี้แม้จะเป็นช่วงที่อันตรายที่สุด อย่างน้อยกระเช้าก็ยังสมบูรณ์ เป็นม่านป้องกันที่แข็งแกร่ง
แต่ตอนนี้ ม่านป้องกันนี้พรุนพังไปหมด หากเจอการโจมตีที่รุนแรงอีกสักระลอก กระเช้าระดับสามของเขาอาจพังทลายทันที
และหากกระเช้าถูกทำลายกลางเวหาสูงร้อยเมตร จะเกิดอะไรขึ้นกับเขา?
ร่วงหล่นจากที่สูง? หรือถูกสิ่งประหลาดที่จ้องจะขย้ำฉีกเป็นชิ้น ๆ ระหว่างร่วง?
ซูมู่ไม่อยากคิดถึงคำตอบนั้น
เขาเอนหลังพิงเบาะ คิดสมองแทบระเบิด
เรื่องวันนี้เป็นเหมือนสัญญาณเตือน... ที่ผ่านมาเขาพึ่งพาการป้องกันของกระเช้ามากเกินไป
ช่วงแรกมอนสเตอร์มีระดับไม่สูง สร้างความเสียหายให้กระเช้าไม่ได้มาก ค่าความทนทานแทบไม่เคยลด เขาจึงไม่เคยคิดถึงเรื่อง “การซ่อมแซมความทนทาน” เลย
แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว
สิ่งประหลาดชุดละครตัวนั้นเพียงโจมตีครั้งเดียวก็ทำให้ความทนทานลดไป 53% หากเจอการโจมตีคล้ายกันอีก หรือเจอฝูงมอนสเตอร์ที่หนาแน่นกว่า กระเช้าของเขาอาจพังทุกเมื่อ