“หมุนเสร็จแล้วเหรอ?” เธอถาม สายตาเต็มไปด้วยความอยากรู้และความระแวง
ซูมู่พยักหน้า
“แล้วผลเป็นไง?”
“ก็งั้น ๆ”
หลินอวี่เวยจ้องเขา เห็นชัดว่าพยายามหาความผิดปกติจากสีหน้า แต่บนหน้าซูมู่ไม่มีพิรุธใด ๆ เลย
เธออดถามต่อไม่ไหว “หมุนได้ของดีอะไรมาเหรอ?”
ซูมู่เหลือบมองเธอ “ไม่มีอะไรจะบอก”
หลินอวี่เวยแค่นเสียง ไม่ถามต่อ แล้วมองไปทางบ้านผีสิง
ซูมู่จึงพูดว่า “ตานายแล้ว”
ที่จริงพอพูดแบบนี้ ใจซูมู่ก็เสียววาบเล็กน้อย... เพราะเขาหมุนหมดทั้งสามครั้งแล้ว เมื่อกี้ช่างอดใจไม่ไหว ตอนนี้เธอจะไป เขาจะพูดว่า “ฉันหมุนเกลี้ยงไปแล้ว” ก็ไม่ได้
แต่สีหน้าเขากลับไม่แสดงอะไรผิดปกติเลย ได้แต่มองเธอนิ่ง ๆ
หลินอวี่เวยนึดเงียบไปอึดใจ ก่อนส่ายหน้าเบา ๆ “ช่างเถอะ ฉันไม่ได้บ้าบิ่นเท่านาย ของแบบนี้ถึงจะหมุนได้ของดี แต่โอกาสเจอโชคร้ายก็สูงเกินไป แถมนายก็หมุนไปแล้วครั้งนึง เห็นชัดว่าเจอโชคดี ฉันไปหมุนต่อ โอกาสเจอโชคร้ายเป็น 2/3 แล้ว... ฉันไม่กล้าเสี่ยง”
เธอหยุดพูด แล้วมองซูมู่ “เว้นแต่นายยอมเข้าไปจัดการมอนสเตอร์ที่อาจโผล่มาในนั้นให้ฉัน ถ้างั้นฉันจะลองหมุนดูสักครั้ง”