อุณหภูมินอกหน้าต่างลดต่ำลงเรื่อยๆ
8 องศาเซลเซียส
6 องศาเซลเซียส
4 องศาเซลเซียส
ซูมู่ขดตัวอยู่ในกองสัมภาระ สั่นสะท้านไปทั้งร่าง มือเท้าของเขาชาเป็นสีม่วง ลมหายใจที่เป่าออกมากลายเป็นน้ำแข็งบางๆ บนกระจก
ในแชนแนล คนที่ไม่มีของกันหนาวเริ่มร้องครวญคราง
“หนาวเกินไปแล้ว... รู้สึกเหมือนจะตายอยู่แล้ว...”
“มีใครช่วยฉันที... ฉันไม่อยากตาย...”
“รู้งี้ลงไปตั้งแต่กลางวันดีกว่า... ถึงจะโดนก็อบลินฆ่า ก็ยังดีกว่าถูกความหนาวกัดตาย...”
“แม่งเอ๊ย ฉันเสียดาย ฉันไม่น่าลังเลเลย...”
ใต้ข้อความขายของหลินอวี่เวย มีคนมาขอซื้อหลายร้อยข้อความแล้ว
แต่ท่าทีของเธอเด็ดขาดมาก อาหาร 10 ส่วนหรือแบบแปลน 1 ชิ้นเท่านั้น อย่างอื่นไม่แลก ไม่ต่อรอง
มีคนพยายามเอาแท่งเหล็กมาแลก เธอไม่สนใจ
มีคนพยายามเอาแก่นแก้วมาแลก เธอก็ไม่สนใจ
มีคนตีหน้าเศร้า บอกว่าตัวเองจะหนาวตายอยู่แล้ว ขอร้องเธอให้ใจดี เธอก็ยังไม่สนใจ
ซูมู่มองดูเหตุการณ์นี้แล้ว ก็แอบนับถือผู้หญิงคนนี้อยู่เหมือนกัน
โหดดี ไม่ลังเล
ในสภาพแวดล้อมแบบนี้ คนใจอ่อนอยู่ได้ไม่นาน
......
อากาศยิ่งหนาวขึ้นเรื่อยๆ
โชคดีที่อุณหภูมินอกหน้าต่างหยุดลงที่ 4 องศาแล้ว
อุณหภูมินี้ถือว่าต่ำมาก
แต่ถ้าร่างกายไม่ได้แย่เกินไป ก็น่าจะทนผ่านไปได้ แน่นอนว่าคืนนี้ต้องทนทุกข์ทรมานสักหน่อยเป็นธรรมดา