ซูมู่เลิกคิ้ว
“ฉันพาไปดู”
หลินอวี่เวยเดินไปยังเคาน์เตอร์กระเช้า แล้วแตะหน้าจอควบคุมสองสามครั้ง ระบบก็แสดงข้อความแจ้งเตือนขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
[หลินอวี่เวย อยู่ร่วม ขอสิทธิ์ควบคุมกระเช้า อนุญาตหรือไม่?]
ซูมู่เหลือบมองแล้วกดอนุญาตทันที
เมื่อได้รับสิทธิ์แล้ว หลินอวี่เวยก็คุ้นมือกับการเปิดหน้าจอหนึ่งขึ้นมาจากแผงควบคุม
มันเป็นแผงแสดงผลสีเขียวลักษณะคล้ายเรดาร์ วงแหวนร่วมศูนย์กลางหลายวงหมุนช้า ๆ อยู่บนแผง เธอชี้ไปยังบริเวณหนึ่ง “ตรงนี้”
ซูมู่ก้มมอง
บนหน้าจอเรดาร์สีเขียว มีจุดสีแดงปรากฏขึ้นเพียงชั่วครู่จริง ๆ
จุดสีแดงวาบขึ้นตรงขอบเรดาร์ แล้วหายไปอย่างรวดเร็ว ใช้เวลาเพียงสั้น ๆ ราวหนึ่งวินาทีกว่าเท่านั้น
ซูมู่มองข้อมูลที่กำกับอยู่ข้าง ๆ ทันที
ตำแหน่งของจุดแดงอยู่ใต้กระเช้าเยื้องไปด้านข้าง ราว 160 เมตร
“ทุกครั้งที่ถูกโจมตีจะขึ้นแบบนี้เหรอ?” ซูมู่ถาม
“ใช่” หลินอวี่เวยพยักหน้า “แต่ขึ้นแค่แวบเดียว ประมาณหนึ่งถึงสองวินาที”
ซูมู่เงียบไป
“ก่อนหน้านี้ฉันไม่เคยสังเกตฟังก์ชันนี้เลย”
“กระเช้าจะมีหลังอัปเป็นระดับสาม” หลินอวี่เวยตอบ “แต่จุดแดงหายเร็วมาก แถมตำแหน่งยังอยู่ลึกลงไป ปกติเลยแทบเอาไปใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้”
“นั่นสิ” ซูมู่กล่าว “ถึงจะรู้ว่าอยู่ใต้ดิน แต่เวลาแค่หนึ่งถึงสองวินาทีก็ทำอะไรไม่ได้ ยิ่งไปกว่านั้นยังอยู่ในหมอก มองไม่เห็นอะไรเลย...”