กิ่งไม้ที่เหลือของมันหยุดอยู่ห่างจากหญ้าหลอมใจราวหนึ่งฉื่อ ไม่ยื่นเข้าไปใกล้กว่านั้นอีก แต่ปลายกิ่งหลายกิ่งคลี่ออกเล็กน้อยอย่างเห็นได้ชัด ไม่ม้วนงอและเหลืองเหมือนก่อนหน้าแล้ว
ผลช่วยเร่งการเติบโตของหญ้าหลอมใจกำลังแผ่ออกมาอย่างต่อเนื่อง ครอบคลุมทั่วบริเวณมุมกระเช้าแห่งนี้
โสมโลหิตค่อย ๆ คลี่ตัวอยู่ในขอบเขตของมัน ส่วนแถบสถานะของเถาโมอวิ๋นตรงช่อง “พลังงานสำรอง” ขยับขึ้นทีละไม่กี่เปอร์เซ็นต์ แม้จะช้า แต่ก็เห็นได้ชัดว่าอาการดีขึ้น
เดิมทีเขากังวลว่าการปรากฏตัวของพืชชนิดนี้จะทำให้พืชสองต้นเกิดแรงต้านกันอีกครั้ง
แต่กลับเหนือความคาดหมาย ทันทีที่นำหญ้าหลอมใจออกมา โสมโลหิตก็ขยับไปด้านข้างเอง ราวกับเปิดที่ให้สมาชิกใหม่ เถาโมอวิ๋นก็ไม่ได้แสดงท่าทีเป็นปรปักษ์ กลับยื่นกิ่งเข้ามาทางนี้เล็กน้อย ยอดอ่อนที่เพิ่งงอกออกมาต่างคึกคักขึ้นอย่างเห็นได้ชัดภายใต้สนามพลังที่หญ้าหลอมใจแผ่ออกมา
ซูมู่ปลูกหญ้าหลอมใจไว้ข้างโสมโลหิต พืชทั้งสามต้นอยู่ชิดกัน สนามพลังของแต่ละต้นผสานเข้าหากัน อากาศบริเวณแท่นปลูกจึงสดชื่นขึ้นมาก
“อย่ากินมันด้วยล่ะ” ซูมู่ชี้หญ้าหลอมใจแล้วพูดกับเถาโมอวิ๋น
เถาโมอวิ๋นสะบัดกิ่งอย่างแรง ท่าทางเกินจริงราวกับกำลังส่ายหน้าปฏิเสธซ้ำ ๆ ท่าทีที่เหมือนจะบอกว่า “ฉันจะกินมันได้ยังไง” แทบมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ซูมู่ถูกท่าทีของมันทำให้ขำอยู่ครู่หนึ่ง เขาส่ายหน้า ก่อนนั่งลงบนหีบไม้เก่าแล้วเปิดหน้าต่างเลือกพรสวรรค์หนึ่งในสาม