หลินอวี่เวยไม่ได้พูดอะไรต่อ เธอก้มหน้าลงแล้วปิดหน้าต่างสถานะ
ส่วนในแชนแนลสาธารณะของเส้นเคเบิล 100 เส้น การพูดคุยยังคงดำเนินต่อไป
คนที่มีคำว่า “ประเทศซากุระ” ต่อท้ายรหัสผู้ใช้ส่งข้อความเข้ามา “เส้นของเราเคยปะทะกับ 886 ตอนที่อิชิคาวะ ยูนำทีม เขาถูกซูมู่ฆ่าล้างทีมคนเดียว นักรบแกนหลักของเส้นเราอย่างคุณอิชิคาวะอยู่ระดับ 9 แถมยังมีกำลังคนติดตามมาอีกเป็นกลุ่ม ฝีมือของเขาอธิบายด้วยระดับ 13 ไม่ได้แน่ เขาต้องมีอุปกรณ์ระดับสูงหรือสายเลือดพิเศษ”
“ยิ่งเป็นแบบนั้นก็ยิ่งปล่อยให้เขาออกจากเมืองโบราณโหลวหลานไปไม่ได้ ถ้าฆ่าแล้วอุปกรณ์กับสายเลือดดรอปออกมา แบ่งกันคนละชิ้นก็พอกินพอใช้แล้ว”
“ใช่ ไม่ว่าเขาจะอัปเลเวลขึ้นมาได้ยังไง พอเข้าเมืองโบราณโหลวหลาน ทุกคนก็เป็นชื่อแดงกันหมด ไม่มีกฎคุ้มครอง ไม่มีระบบคุ้มกัน ฆ่าเขาแล้วของก็เป็นของเรา”
“แต่ฉันว่าพวกเราคิดง่ายเกินไปหรือเปล่า?” คนจากเส้นเคเบิลอีกเส้นของต้าเซี่ยอดเอ่ยปากไม่ได้ “ต่อให้เขาเก่งแค่ไหนก็มีคนเดียว เมืองโบราณโหลวหลานกว้างขนาดนั้น เขาแค่หลบไปตามมุมไหนสักมุม พวกคุณมีเส้นเคเบิลเป็นร้อยเส้นแยกย้ายกันไป จะล้อมเขาไว้พร้อมกันได้ยังไง? ถ้าเขาค่อย ๆ จัดการทีละกลุ่ม พวกคุณอาจตายเร็วกว่าหมอนั่นอีก”