“เส้นเคเบิล 886? เป็นต้าเซี่ยอีกแล้วเหรอ?”
“เมืองโบราณโหลวหลานเป็นพวกเขาเปิดได้เหรอ? ทำได้ยังไงกัน?”
“คงโชคดีมั้ง พื้นที่กว้างขนาดนี้ ใครหาเจอก่อนก็ไม่แปลกหรอก”
“แต่ดูสิ ประกาศเขียนว่า ‘ทำขั้นตอนการค้นหาเสร็จสิ้น’ หมายความว่าพวกเขาไม่ใช่แค่หาเจอ แต่ยังกระตุ้นความคืบหน้าของภารกิจด้วย เรื่องนี้คงไม่ใช่แค่โชคดีแล้วล่ะ”
“พอได้แล้ว เลิกเดากันก่อน คิดก่อนว่าจะเข้าไปยังไง ศิลาปลดผนึกหาได้จากที่ไหน?”
“ประกาศบอกว่าอีกสองวันเส้นเคเบิลทั้งหมดจะเข้าไปได้ งั้นอีกสองวันเราก็ต้องไปแย่งของกับคนจากเส้นเคเบิล 886 ที่เดียวกันน่ะสิ”
“จะกลัวอะไร พวกเขามีกันกี่คนเอง? เส้นเคเบิลของเรารวมกันมาแล้วสองครั้ง จำนวนคนมากกว่าพวกเขาตั้งหลายเท่า”
“โง่หรือไง ประกาศเขียนว่า ‘สมาชิกจากทุกเส้นเคเบิลสามารถเข้าไปสำรวจได้’ ไม่ได้บอกให้ไปสู้กันสักหน่อย ทุกคนเข้าไปขุดศิลาปลดผนึก ใครมีความสามารถแค่ไหนก็เอาตามนั้นสิ”
“แล้วถ้าคนของพวกเขาเก่งกว่าเราล่ะ? ชิงเอาศิลาปลดผนึกไปหมดก่อนล่ะ?”
“งั้นก็อย่าปล่อยให้พวกเขาชิงสิ เข้าไปแล้วก็ไล่คนของพวกเขาออกมา เท่านี้ก็เอาไปไม่ได้แล้ว”
“พูดง่ายนี่ ถ้าอีกฝ่ายเก่งจริง ๆ ล่ะ?”
“จะเก่งสักแค่ไหนกันเชียว ก็แค่เส้นเคเบิลเดียว ยังจะฝืนฟ้าดินได้หรือไง?”
ทันใดนั้น ข้อความหนึ่งก็เด้งขึ้นมาจากแชนแนลของเส้นเคเบิลประเทศซากุระ
“อย่าประมาทเส้นเคเบิล 886 พวกเราเพิ่งท้าประลองกับพวกเขาจบ แพ้แล้ว ฝั่งนั้นมีคนชื่อซูมู่ เลเวล 13 แล้ว”