ขณะที่ซูมู่กำลังสังเกตการณ์ บนเนินทรายอีกแห่งที่อยู่ไกลออกไป จางอวี่กับเพื่อนร่วมทีม 50 คนก็กำลังจับตาพื้นที่นั้นเช่นกัน
พวกเขาอยู่ไกลกว่า และไม่มีกล้องส่องทางไกลดัดแปลงแบบของซูมู่ แต่มีสองคนที่ใช้ความสามารถจากพรสวรรค์ของตัวเองสังเกตการณ์ระยะไกล คนหนึ่งขยายขอบเขตการมองเห็นได้ไกลหลายกิโลเมตร ส่วนอีกคนฉายภาพที่สังเกตเห็นออกมาให้ทุกคนดูได้
ภาพฉายทอดลงบนพื้นทราย แม้ภาพจะไม่คมชัดนัก แต่ก็พอมองเห็นรูปร่างหลักได้
พวกเขาเห็นพืชสีแดงเข้มต้นนั้นที่โดดเด่นเป็นพิเศษกลางทะเลทราย เห็นร่างหนึ่งนั่งยอง ๆ หลับตาอยู่ข้างต้นไม้ และเห็นกลุ่มคนที่กำลังเคลื่อนเข้ามาช้า ๆ ซึ่งนำโดยจอห์น เคด
คนในกลุ่มนั้นมีมากกว่า 80 คน เคลื่อนขบวนอย่างเป็นระเบียบ ผู้ถือโล่อยู่แนวหน้า ตัวทำดาเมจอยู่ตรงกลาง ส่วนผู้สนับสนุนอยู่ท้ายแถว ทอดเงายาวเคลื่อนไปบนผืนทราย
“หญ้าต้นนั้นมีอยู่จริง...” มีคนพึมพำ
“ซูมู่ถึงกับเอาของระดับนั้นมาใช้เป็นเหยื่อล่อจริง ๆ” อีกคนพูดต่อ น้ำเสียงแฝงความรู้สึกซับซ้อน “ก่อนหน้านี้ฉันยังกลัวว่าเขาแค่พูดส่ง ๆ ไม่คิดเลยว่าจะเอาของจริงมาวางไว้ตรงนั้น”
“นั่นยิ่งแปลว่าเขามั่นใจว่าจะจัดการกลุ่มนี้ได้ ถ้าไม่มั่นใจ คงไม่ยอมเอาของแบบนี้มาเดิมพันหรอก”
“พวกนายดูมนุษย์กิ้งก่าตัวนั้นสิ จนถึงตอนนี้มันยังไม่ขยับเลย คนของจอห์น เคดรุกเข้าไปหลายร้อยเมตรแล้ว แต่มันยังไม่ลืมตาด้วยซ้ำ”
“ดูไม่เหมือนจะแข็งแกร่งอะไร...”
“ยิ่งเป็นแบบนั้นยิ่งผิดปกติ ในสถานที่แบบนั้น ข้างของวิเศษจากสวรรค์ระดับนั้น ถ้าเป็นตัวอ่อนแอ คงถูกมอนสเตอร์ตัวอื่นกินไปนานแล้ว ที่มันนั่งอยู่ตรงนั้นได้อย่างสงบก็แสดงให้เห็นปัญหาแล้ว”