นิ้วของเธอแข็งค้างอยู่เหนือหน้าจอ
ห้าหมื่นหนึ่งพัน เธอมองตัวเลขนั้นอย่างตะลึง จากนั้นก็กวาดสายตาลงไปดูชื่อของตัวเอง: 3718 ช่องว่างที่ห่างกันขนาดนี้ทำให้เธอไม่รู้จะพูดอะไรไปชั่วขณะ
เธอคิดมาตลอดว่าถ้าตัวเองเอาชนะหลินเสี่ยวเหอได้ก็ถือว่าดีมากแล้ว และก็รู้สึกคลุมเครือว่าช่องว่างระหว่างเธอกับซูมู่กำลังห่างออกเรื่อย ๆ แต่อย่างน้อยก็ยังมองเห็นแผ่นหลังของเขา แต่ตอนนี้ตัวเลขนี้กำลังบอกเธอว่า เธอแทบจะมองไม่เห็นแผ่นหลังของเขาอีกต่อไปแล้ว
เธอปิดแผงสถานะ พิงผนังกระเช้า หลับตา แล้วถอนหายใจยาว ๆ
ส่วนในกระเช้าอีกคันหนึ่ง หลินเสี่ยวเหอก็เพิ่งจบการท้าทายครั้งที่สองของเธอเช่นกัน
ลมหายใจของเธอสั่นกว่าหลินอวี่เวยเล็กน้อย แขนของเธอมีรอยเลือดจาง ๆ... นั่นคือรอยที่เสือดาวเงามายาลอบฝ่าแนวป้องกันของเธออย่างสิ้นหวังในวินาทีสุดท้าย แม้จะเป็นแค่รอยถลอก แต่เธอรู้ดีว่าหากความเร็วของเธอไม่เพิ่มขึ้นขนาดนี้ รอยแผลนี้คงไม่ตื้นแค่นี้แน่นอน
การท้าทายครั้งแรกของเธอทำได้แค่พันเก้าร้อยกว่า ๆ เธอประมาทไป คิดว่าต่อให้บอสระดับห้าจะเร็วก็คงไม่เร็วไปกว่านี้เท่าไหร่ ผลปรากฏว่าเข้าไปแล้วถูกกดดันต่อเนื่องถึงสามนาทีเต็ม ครั้งที่สองเธอปรับจังหวะใหม่ ไม่เร่งอัดดาเมจอีกต่อไป แต่ปรับตัวให้เข้ากับความเร็วของมันก่อน หาช่องว่างแล้วค่อยโต้กลับ ผลออกมาชัดเจน... ดาเมจเพิ่มขึ้นเท่าตัว ทำได้ถึงสามพันสองร้อยกว่า ๆ ถ้าการจู่โจมครั้งสุดท้าย ๆ นั้นโดนหมด บางทีอาจทะลุสามพันห้าได้