ซูมู่ปิดแชนแนลกิลด์ ก่อนเปิดเครื่องมือสื่อสาร แล้วดึงโจวเจิ้นกั๋ว หานเหล่ย จ้าวหงหย่วน หลี่เจิ้ง และเฉินซานเข้ามาในแชนแนลชั่วคราว
เขายังคงตัดสินใจบอกพวกนั้น
ถึงที่จริงเขาจะเริ่มท้าประลองโดยไม่ต้องแจ้งใครล่วงหน้าก็ได้ อย่างไรเสียตราท้าประลองก็เป็นของที่เขาหามาได้ อำนาจตัดสินใจอยู่ในมือเขา แต่เขาก็ยังส่งข้อความไป
เพราะอย่างไรก็เป็นพวกเดียวกันที่อยู่บนเส้นเคเบิลเดียวกัน บางทีวันหน้าอาจยังได้ร่วมมือกัน การแจ้งล่วงหน้าถือเป็นการให้เกียรติ แน่นอนว่าต่อให้พวกนั้นไม่เห็นด้วย ซูมู่ก็ยังจะท้าประลองอยู่ดี
“ฉันได้ตราท้าประลองหมู่มาอันหนึ่ง” เขาส่งภาพคุณสมบัติของป้ายคำสั่งเข้าแชนแนล “ท้าประลองได้ 100 เส้นเคเบิล ถ้าชนะจะได้ค่าประสบการณ์ของพวกนั้น 10% ถ้าแพ้ ค่าประสบการณ์สามวันจะกลายเป็นศูนย์”
แชนแนลเงียบไปหลายวินาที
หานเหล่ยเอ่ยปากก่อน “ท้าประลองหมู่? ตั้ง 100 เส้น? ซูมู่ นายไปเอาของนี่มาจากไหน?”
“มอนสเตอร์ที่ฆ่าในโหลวหลันดรอปมา” ซูมู่ตอบ
“ยังไม่ต้องพูดถึงความเสี่ยง” เสียงของจ้าวหงหย่วนดังมาจากปลายสาย “นี่เท่ากับหาเรื่องเส้นเคเบิล 100 เส้นพร้อมกัน ตอนนี้เราเพิ่งจัดการสามเส้นที่รุมโจมตีเราเสร็จ หันไปก็จะท้าประลองกับเส้นที่เหลือทั้งหมดเลยเหรอ? นี่...”
หลี่เจิ้งรับคำต่อ “ฉันก็กังวลเรื่องนี้เหมือนกัน ในบรรดาเส้นเคเบิล 100 เส้นต้องมีคนเก่งอยู่ไม่น้อย ถ้ามีใครแก้กฎการท้าประลองได้ล่ะ? อีกอย่าง เรายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายเก่งแค่ไหน ถ้าสุ่มได้เงื่อนไขตัดสินที่เสียเปรียบเราแล้วแพ้ ค่าประสบการณ์สามวันก็จะกลายเป็นศูนย์ ความเสียหายหนักเกินไป”