ตัวเขาเองเลเวลสามแล้ว จึงไม่ต้องใช้ยันต์ทะลวงขั้นระดับสอง ของเอาไปแลกเปลี่ยนถือเป็นของดีแน่ ตอนนี้คนส่วนใหญ่ยังติดอยู่ที่เลเวลหนึ่ง การเลื่อนเป็นเลเวลสองคือความต้องการเร่งด่วนที่สุด
แต่อัตราดรอปของยันต์ทะลวงขั้นระดับสองนั้นต่ำจนน่าโมโห... เขาฟาร์มแมวอสูรเลเวลสองมากกว่า 200 ตัวถึงได้มาเจ็ดเล่ม ทีมธรรมดาไม่มีทางฟาร์มได้ถึงจำนวนนี้
ซูมู่คิดไปมาแล้วตัดสินใจเก็บไว้หนึ่งเล่มไว้ลงในแชนแนลเพื่อล่อพวกคนนอกที่มีแบบแปลน
เพราะตอนนี้ผู้มีพรสวรรค์และคนธรรมดาส่วนใหญ่เข้ากิลด์กันหมดแล้ว ของดี ๆ จึงไม่หลุดออกมาแน่
ดังนั้นหกเล่มที่เหลือ เขาตั้งใจจะหาโจวเจิ้นกั๋วแลกเปลี่ยน...
เขาเปิดหน้าต่างแชตกับโจวเจิ้นกั๋วแล้วส่งข้อความไปว่า:
“อยู่ไหม? มีธุระการค้า”
รออยู่นานก็ไม่มีตอบกลับ
ซูมู่ถอนหายใจ เออ เป็นไงเป็นกัน ไม่ตอบกันสักคน
เขาเปิดแชนแนลอีกครั้ง ใส่ยันต์ทะลวงขั้นเลเวลสองสายพลังโจมตีไปหนึ่งเล่มพร้อมแนบข้อความว่า:
“ขายยันต์ทะลวงขั้นระดับสอง แลกเฉพาะแบบแปลน ไม่เอาอาหาร ไม่เอาวัสดุ ใครมีแบบแปลนทักข้อความส่วนตัว”
วินาทีที่ส่งข้อความออกไป ข้อความส่วนตัวก็ระเบิดสนั่น
“ท่านเทพ! ผมมีแท่งเหล็ก สิบแท่งแลกไหม?”
“ฉันมีอาหาร! ห้าสิบชุด! แลกไหม?”
“ขอร้องล่ะ ฉันมีแค่อาวุธขาวชิ้นเดียว ได้ไหม?”
ซูมู่อ่านทีละข้อความ ล้วนแต่ไร้สาระ สิ่งที่เขาต้องการคือแบบแปลน ไม่ใช่อาหารหรือวัสดุ พวกนี้เขาไม่ขาด
เขากำลังจะปิดข้อความส่วนตัว ก็มีข้อความหนึ่งเด้งขึ้นมา...
ผู้ส่ง: โจวหมิง ตรงหมายเหตุเขียนว่า “กิลด์ผู้มีพรสวรรค์·ฝ่ายวิเทศสัมพันธ์”