กองกำลังเคลื่อนทัพต่อเนื่องนานกว่าสามชั่วโมง
กลิ่นคาวเลือดในอากาศยิ่งเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ
ความถี่และความรุนแรงในการโจมตีของมอนสเตอร์เพิ่มขึ้นทีละน้อย... จากยักษ์ประปรายในตอนแรก กลายเป็นฝูงอสูรกายกลายพันธุ์ที่มาเป็นกลุ่มก้อน ต่อมาก็เป็นหน่วยผสมที่มีมอนสเตอร์บินได้ปะปน แต่ละระลอกล้วนรับมือยากกว่าระลอกก่อน ทุกครั้งทิ้งซากศพไว้มากขึ้น
หน่วยผู้วิวัฒนาการอีกสี่หน่วยล้วนออกรบอย่างแข็งขัน
หน่วยของจ้าวเต๋อหรงบุกนำหน้าไปก่อน ค้อนเหล็กในมือเขาหมุนคว้างราวกับกังหันลม ทุบลงไปแต่ละครั้งก็มีกะโหลกมอนสเตอร์แหลกแตกหนึ่งตัว ร่างกายเขาเปื้อนเลือดสีเขียวหม่นไปทั่ว เส้นผม ใบหน้า เสื้อผ้า อยู่ทุกที่ แต่เขาไม่สนใจ สิ่งเดียวที่เขาใส่ใจ... คือการฆ่ามอนสเตอร์มากขึ้น ปกป้องผู้คนมากขึ้น
หน่วยมนุษย์หัวสุนัขของเฉินม่อตามมาติดๆ ออร่าของเฉินม่อไม่เคยปิดเลยตั้งแต่เริ่มออกเดินทาง แสงสีเหลืองอ่อนปกคลุมเพื่อนร่วมทีมตลอดเวลา เพิ่มสถานะ เพิ่มค่าสถานะให้พวกเขา
หางของเขาชี้ขึ้นสูง หูตั้งตรง ปากส่งเสียงทุ้มต่ำไม่หยุด นั่นคือวิธีการคงออร่าของเขา เพื่อนร่วมทีมภายใต้การเสริมพลังของเขามีพลังการต่อสู้เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด หลายคนร่วมมือกันอย่างเข้าขารู้ใจ กลายเป็นเครื่องบดเนื้อขนาดย่อม
หน่วยที่พรอชิวสังกัดสร้างผลงานโดดเด่นที่สุด ไม่ พูดให้ถูกคือ พรอชิวเพียงคนเดียวสร้างผลงานโดดเด่นที่สุด