ความเร็วของเธอรวดเร็วจนยักษ์ตนนั้นตอบสนองไม่ทัน เพียงไม่กี่ก้าวเธอก็พุ่งขึ้นไปถึงไหล่ของยักษ์ มีดสั้นแทงเข้าทางเบ้าตา ทะลุโพรงกะโหลก โผล่ออกมาทางด้านหลังศีรษะ
ร่างของยักษ์แข็งทื่อวูบหนึ่ง ก่อนจะล้มฟาดลงตรง ๆ
หลินเสี่ยวเหอระโจนลงจากร่างยักษ์ วินาทีที่ถึงพื้นเธองอเข่าเล็กน้อยเพื่อลดทอนแรงกระแทก จากนั้นหมุนตัวเดินเข้าหาเป้าหมายต่อไป วิธีการต่อสู้ของเธอเฉียบคมและเด็ดขาดยิ่งกว่าเดิม ทุกการโจมตีมุ่งตรงไปยังจุดตาย ไม่มีการเคลื่อนไหวที่สูญเปล่า ไม่ลังเล ไม่หยุดชะงัก ระดับสี่ นักชกอัคคีอาชีพสีเขียว เธอเริ่มรับมือกับยักษ์ทั่วไประดับหกได้อย่างยากเย็นแล้ว ซูมู่มองแผ่นหลังของเธอ พยักหน้าอย่างแผ่วเบา
หลินอวี่เวยลงมาจากรถเช่นกัน
เธอไม่ได้ชักอาวุธ ตรงกันข้าม เธอเดินเข้าไปตรงหน้ายักษ์อีกตนหนึ่ง... ระดับหก รูปร่างใหญ่กว่าตัวที่หลินเสี่ยวเหอจัดการอยู่หนึ่งระดับ คิ้วของซูมู่ขมวดลงเล็กน้อย เดิมทีเขาต้องการให้หลินอวี่เวยจัดการพวกที่มีระดับต่ำกว่า แต่เธอกลับเลือกยักษ์ระดับหกตนนี้
ร่างของเธอภายใต้การนำของหลินอวี่เวยไม่หลบหลีก ตรงกันข้าม พุ่งเข้าใส่ หมัดของยักษ์ฟาดลงมา เธอเบี่ยงตัวหลบ หมัดเฉียดผ่านหัวไหล่กระแทกลงบนพื้นดิน เศษหินกระเด็นกระจาย
ฝ่ามือของเธอกดลงบนแขนของยักษ์ แสงสีเขียวหม่นซึมออกมาจากฝ่ามือ ไม่ใช่การรักษา ทว่าเป็นการกัดกร่อน ผิวหนังบนแขนยักษ์ภายใต้แสงเขียวนั้นเริ่มเน่าเปื่อย โลหิตสีเขียวหม่นไหลทะลักออกมาจากบาดแผลที่เน่า ยักษ์ส่งเสียงคำรามอย่างเจ็บปวด มืออีกข้างคว้ามาทางหลินอวี่เวย