การกระจายตัวของมอนสเตอร์ภายในเมืองโบราณโหลวหลานชวนให้สนใจไม่น้อย
ยิ่งเข้าใกล้เขตแกนกลาง ระดับก็ยิ่งสูงขึ้น การจัดขบวนยิ่งหนาแน่น และการประสานงานก็ซับซ้อนกว่าเดิม แต่ระหว่างขบวนเหล่านั้นกลับมีช่องว่างชัดเจน ราวกับถูกกฎบางอย่างจงใจกั้นให้เป็นหน่วยแยกจากกัน
มอนสเตอร์แต่ละกลุ่มเฝ้าพื้นที่เล็ก ๆ ของตัวเอง ขอเพียงไม่ก้าวเข้าไปในเขตลาดตระเวนของพวกมันก่อน ก็จะไม่ดึงดูดมอนสเตอร์กลุ่มอื่นเข้ามา
สำหรับซูมู่ ที่นี่ก็คือแหล่งเก็บเลเวลชั้นดีตามธรรมชาติ
เขาเคลื่อนตัวไปตามช่องว่างเหล่านั้น เลือกจัดการขบวนที่มีระดับตั้งแต่ 17-18 ขึ้นไปโดยเฉพาะ
แต่ละกลุ่มมีตั้งแต่สิบกว่าตัวไปจนถึงยี่สิบกว่าตัว หลังจัดการหมดแล้ว รอสักหนึ่งหรือสองชั่วโมง มอนสเตอร์กลุ่มใหม่ก็จะเกิดขึ้น ณ จุดเดิม เขาไม่ต้องวิ่งไปไหนไกล ไม่ต้องเสียเวลาตามหา แค่เดินไปมาตามเส้นทางเดิม ก็มีมอนสเตอร์ให้สู้ได้เรื่อย ๆ
หลังเปิดใช้โลหิตศึกของราชันโบราณ ประสิทธิภาพการกวาดล้างมอนสเตอร์ของเขาก็เพิ่มขึ้นอีกขั้น
แสงสามสีพันรอบตัวทวน ร่างแยกเงาบุกตัดเข้าจากด้านข้าง ส่วนร่างจริงทะลวงจากด้านหน้า ทวนยาวสองเล่มพลิกไหวกลางป่าทึบ การประสานงานที่มอนสเตอร์ภาคภูมิใจไร้ความหมายไปทันทีเมื่อเผชิญความเร็วและพละกำลังที่เหนือกว่าอย่างขาดลอย
พวกมันโอบล้อม ซูมู่ก็โอบล้อมได้เร็วยิ่งกว่า พวกมันตั้งขบวน เขาก็แทงทะลุจุดเชื่อมต่อของแนวตั้งรับด้วยทวนเดียว พวกมันโจมตีจากระยะไกล เขาก็เหยียบอากาศทะยานขึ้นไป ก่อนทิ้งตัวลงมาจากเหนือศีรษะพวกมัน