ยืนยัน
วินาทีต่อมา แท่งเหล็กในมือก็กลายเป็นลำแสง พุ่งเข้าไปรวมกับแบบแปลน
ราวสามวินาทีผ่านไป กับดักโลหะขนาดประมาณครึ่งเมตรก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา
[กับดักหนีบ (ขาว ระดับ 1)]
[ประเภท: กับดัก]
[ขอบเขตการจับ: สิ่งมีชีวิตขนาดเล็ก]
[อัตราการดิ้นหลุด: สิ่งมีชีวิตธรรมดาไม่สามารถดิ้นหลุดได้, สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ระดับ 1 มีโอกาส 1%, ระดับ 2 มีโอกาส 50%, ระดับ 3......99%, โอกาสดิ้นหลุดของระดับหัวกะทิเพิ่มขึ้นอีก 50% ต่อระดับคุณภาพที่สูงขึ้น]
[ความทนทาน: 30/30]
[สถานะปัจจุบัน: ยังไม่ได้วาง]
ซูมู่ถือกับดักหนีบพลางเปิดหน้าจอควบคุมกระเช้า
อาวุธภายนอกของกระเช้าแต่เดิมมีเพียงหนึ่งเดียว คือบนหลังคา แต่หลังจากอัปเกรดเป็นระดับ 2 ด้านบนก็เพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งตำแหน่ง
[ต้องการวางกับดักหนีบหรือไม่?]
ยืนยัน
ชั่วขณะต่อมา เหนือกระเช้าก็เกิดร่องเสียบขึ้นจากความว่างเปล่า กับดักหนีบฝังตัวลงไปอย่างแน่นหนา
ซูมู่มองผ่านหน้าจอควบคุม เห็นเงาลางๆ ของกับดักโลหะนั้นแขวนอยู่เหนือกระเช้า ท่ามกลางความมืด มันสะท้อนแสงเย็นเยียบจางๆ
ส่วนพวกสิ่งมีชีวิตบินได้ ก็ยังคงพุ่งชนกระเช้าอย่างบ้าคลั่งไม่หยุด
ด้านนอกกระเช้า สิ่งมีชีวิตบินได้ขนาดเท่ากำปั้นพวกนั้นยังคงพุ่งชนกระจกด้วยความคลุ้มคลั่ง
ตึกตึกตึก——ตึกตึกตึก——
เสียงดังถี่ประหนึ่งเม็ดฝน
แต่สำหรับกระเช้าที่อัปเกรดถึงระดับ 2 แล้ว การชนระดับนี้ไม่ได้เป็นอะไรเลยด้วยซ้ำ
เกราะ 40 แต้ม ความทนทานลดลงไปแค่ 1%
ซูมู่ถึงขนาดนั่งพิงบนกองสัมภาระได้อย่างผ่อนคลาย มองผ่านกระจกสังเกตเงารางๆ พวกนั้น
แต่แค่เห็นไม่ชัด
มืดเกินไป
แถมยังมีหมอกหนาบดบัง สิ่งมีชีวิตบินได้พวกนั้นในสายตาของเขาจึงเป็นเพียงเงาดำที่เคลื่อนตัวไปมา บางทีก็พุ่งลงมา บางทีก็บินฉวัดเฉวียน ชนเข้ากับกระเช้าอย่างเอาเป็นเอาตาย
