ซูมู่: “……”
แค่นี้?
ประตูบานหนึ่ง แยกส่วนออกมาเป็นอะลูมิเนียมก้อนขนาดเท่าฝ่ามือ?
เขาชั่งน้ำหนักอะลูมิเนียมอัลลอยในมือ หนักประมาณครึ่งกิโลกรัม ถ้าแยกส่วนบ้านทั้งหลัง จะได้วัสดุเท่าไหร่กัน?
แต่พอนึกอีกที ก็พอเข้าใจ
การแยกส่วนในเกมคงไม่คิดตามน้ำหนักจริง แต่คิดตาม “วัสดุที่สกัดได้” ประตูม้วนหนึ่งบาน ส่วนที่ระบบตัดสินว่าเป็น “วัสดุ” คงมีประมาณนี้
ข่าวดีคือวิธีนี้ใช้ได้
เมื่อเทียบกับการพังประตู เสียงจากการแยกส่วนเบากว่ามาก ต่อไปเจอประตูปิดแน่นแบบนี้ ก็แค่แยกส่วน
ซูมู่เก็บก้อนอะลูมิเนียมอัลลอยใส่เป้ แล้วเงยหน้ามองช่องประตู
หลังจากประตูม้วนหายไป เผยให้เห็นสภาพด้านใน
สไตล์บ้านชนบททั่วไป... พื้นซีเมนต์ ผนังปูนขาว พิงผนังมีเก้าอี้พลาสติกสองสามตัวกับโต๊ะน้ำชาไม้ตัวหนึ่ง บนโต๊ะมีแก้วกระดาษใช้แล้วทิ้งกระจาย ก้นแก้วมีคราบน้ำชาดำติดอยู่ มุมห้องมีไม้กวาดกับม็อปกองไว้ บนผนังมีปฏิทินแขวนแบบโบราณ วันที่ค้างอยู่ที่เดือนไหนสักเดือนที่จำไม่ได้
มีรถเก๋งคันหนึ่ง แล้วก็ไม่มีอะไรอีก ชั้นล่างชัดเจนว่าเป็นที่จอดรถของบ้านนี้
เขาสูดลมหายใจลึก กำขวานแน่น มืออีกข้างล้วงไปที่ปืนพกตรงเอว
เมื่อแน่ใจว่าไม่มีอันตราย เขาก็จับจ้องไปที่รถคันหน้า
แยกส่วน
ไม่ลังเล
แค่เห็นว่าแยกส่วนต้องใช้เวลา 6 ชั่วโมง เขาก็หมดความสนใจทันที