「ฮวาไคฟู่กุ้ย: รับสายได้ไหม?」
ไป๋อวี๋มองข้อความที่อีกฝ่ายส่งมา จู่ ๆ ก็รู้สึกผิดขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล ไม่ค่อยอยากรับสายเท่าไร 「ไม่ได้ ที่บ้านมีคนอยู่」
「ฮวาไคฟู่กุ้ย: ทำไมถึงบอกเลิกฉันล่ะ? ฉันทำอะไรผิดหรือเปล่า?」
ไป๋อวี๋ยังไม่ทันตอบ
「ฮวาไคฟู่กุ้ย: เป็นเรื่องที่ฉันพูดเมื่อสองวันก่อนว่าอยากเจอเธอหรือเปล่า? ถ้าใช่ ฉันขอโทษนะ ก่อนหน้านี้ฉันก็บอกแล้วว่าจะไม่บังคับให้เธอทำอะไรที่ไม่ชอบ ฉันรอจนกว่าเธอจะยอมรับได้ก็ได้ ไม่รีบหรอก」
「ไม่ใช่เรื่องนั้น」ไป๋อวี๋ลังเล เธอคงพูดไม่ได้หรอกว่าตัวเองอาจมีชีวิตไม่ถึง 20 ปี เลยไม่อยากทำให้เขาเสียเวลา
「ฮวาไคฟู่กุ้ย: แล้วเรื่องอะไร? ครอบครัวเธอไม่เห็นด้วยเหรอ?」
เอ่อ...ก็มีความเป็นไปได้ว่าพวกเขาจะไม่ค่อยเห็นด้วยจริง ๆ
แบบนี้ก็นับเป็นเหตุผลได้เหมือนกัน
จู่ ๆ ไป๋อวี๋ก็รู้สึกว่าตัวเองรีบร้อนเกินไปหน่อยที่คบหาแฟนหนุ่มทางออนไลน์
「ฮวาไคฟู่กุ้ย: คุณน้ากับคุณลุงชอบอะไรเหรอ?」
「ทำไม? นายจะเอาใจพวกเขาเหรอ?」ไป๋อวี๋ถามออกไปตามสัญชาตญาณ
「ฮวาไคฟู่กุ้ย: อืม」
เขาตอบตรง ๆ แบบนี้ กลับทำให้ไป๋อวี๋ไม่รู้จะพูดอะไร
「ฮวาไคฟู่กุ้ย: ต่อให้ตอนนี้พวกเขาไม่เห็นด้วย แต่หลังจากนี้ฉันจะพิสูจน์ให้เห็นด้วยการกระทำ」
ไม่ต้องหลังจากนี้หรอก เธอยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะมีวันหลังจากนี้ไหม
เดี๋ยวก่อน
「ถ้าฉันทำภารกิจสำเร็จ ฉันไม่ต้องออกไปได้ไหม?」ไป๋อวี๋หันไปมองห้องไลฟ์
［เรื่องนี้ขึ้นอยู่กับประเภทของด่าน สรุปคือด่านของเธอน่าจะไม่ได้］
ไป๋อวี๋ผิดหวัง
「ฮวาไคฟู่กุ้ย: เสี่ยวอวี๋ ยังอยู่ไหม? ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นถึงทำให้เธอพูดเรื่องเลิกกันขึ้นมากะทันหัน แต่ฉันอยากบอกว่า ฉันจริงใจกับเธอ เพราะงั้นถ้าไม่มีเหตุผลที่เหมาะสม ฉันไม่ยอมรับข้อเสนอเลิกกันของเธอหรอก」
「ฮวาไคฟู่กุ้ย: อีกอย่าง ความเห็นของครอบครัวไม่นับหรอก ฉันเชื่อว่าพอเราได้เจอกันแล้ว ครอบครัวเธอต้องเห็นด้วยแน่」
「ถ้าพวกเขาไม่เห็นด้วยตลอดไปล่ะ?」
「ฮวาไคฟู่กุ้ย: งั้นฉันก็จะแอบคบกับเธอ」
แม้ไป๋อวี๋จะรู้จากปากเขาว่าเขาอายุมากกว่าเธอหนึ่งปี แต่บางครั้งเธอกลับรู้สึกว่าเขาช่างไร้เดียงสาเหลือเกิน