แม่มดหายนะ? ฉันไม่ใช่ผู้เล่นใจดีเหรอ!

ตอนที่ 3 ของที่ปล้นมา

5 นาที· 1.3K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

"ปกป้องข้า! รีบปกป้องข้า!" ชายชุดขาวกรีดร้องใส่ทหารสองนายที่หดตัวไม่กล้าเข้าใกล้ ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดและความกลัว "ข้าเป็นศิษย์ฝึกหัดที่ลงทะเบียนของสมาคมเวทมนตร์! หากข้าตาย พวกเจ้าต้องชดใช้ชีวิต!"

ทหารสองนายสบตากัน ด้วยความสิ้นหวังราวกับถูกผลักลงจากหน้าผา พวกเขาก็พุ่งเข้ามา

อีกฝ่ายเป็นแม่มดชั่วร้ายในตำนาน แค่โบกมือก็สามารถทำลายหมู่บ้านหนึ่งได้ โบกมืออีกครั้งก็สามารถจับวิญญาณผู้คนเป็นทาสได้

แต่หากท่านโครีตายที่นี่ พวกใหญ่ในสมาคมเวทมนตร์ต้องโกรธแค้นพวกเขาอย่างแน่นอน ทั่วทั้งค่ายทหารไม่แน่อาจถูกส่งไปเป็นทาส และครอบครัวของพวกเขาก็หนีไม่พ้นเช่นกัน

สู้พวกเขายอมเสี่ยงชีวิตเพื่อปกป้องท่านโครีก็ยังดี! เพราะหากท่านโครีรอด พวกเขาถึงจะได้ผลประโยชน์!

หวู่เหยาไม่ยอมเข้าประชิดตัวกับพวกเขา สายตาไว มือไว เธอจึงยิงลูกไฟอีกลูกหนึ่งทันที

มอนสเตอร์ตัวเล็กสองตัวนี้ฉลาดพอควร ยังรู้จักบิดหลบไปด้านข้าง ถ้าเป็นลูกธนู บางทีอาจหลบได้จริง

แต่น่าเสียดายที่ลูกไฟแค่แตะประกายไฟเพียงเล็กน้อยก็หนีไม่รอดแล้ว

[-20]

ความเสียหายต่ำไปหน่อย แต่ก็เพียงพอ

หวู่เหยายิงลูกไฟติดต่อสามลูก เก็บสองหัวได้อย่างราบรื่น

[สังหารทหารธรรมดา ประสบการณ์ +11.6]

[สังหารทหารธรรมดา ประสบการณ์ +11.6]

ทำไมประสบการณ์ถึงมีเศษมีสตางค์แบบนี้?

หวู่เหยาเปิดรายละเอียดดู ที่แท้ปัญญามีผลบวกต่อการได้รับประสบการณ์ พลังปัญญา 8 แต้ม ก็มีโบนัส 16% แล้ว เธอรู้สึกชื่นชมตัวเองที่ใช้เวลาไปกับการทอยค่าสถานะช่วงแรก

สิ่งเดียวที่ไม่พอใจคือการฆ่ามอนสเตอร์ไม่มีไอเทมดรอป แต่นี่ก็เป็นโรคประจำของเกมโอเพนเวิลด์โฮโลแกรมเกมทั้งหลาย

เพื่อแสวงหาประสบการณ์ความสมจริงในการดื่มด่ำ ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ เกมก็ออกแบบคล้ายกันหมด ของดรอปต้องเก็บจากศพมอนสเตอร์ด้วยตัวเอง แม้จะสมจริงแต่ก็ลำบากจริง ๆ

หวู่เหยาไม่รีบเก็บของที่ปล้นมา เธอจัดการอีกตัวก่อนดีกว่า

เธอหันไปกลับเห็นแถบเลือดของมอนสเตอร์ชุดขาวตัวนั้นเพิ่มขึ้นอย่างช้า ๆ และเขายังคงเทของเหลวสีเขียวเข้าปากตลอดเวลา!

นี่คือยาฟื้นเลือดใช่ไหม? นี่คือยาฟื้นเลือดใช่ไหม!

มอนสเตอร์สารเลวนี่กล้าแอบขโมยยาฟื้นเลือดของผู้เล่นกิน!

"เจ้าฆ่าข้าไม่ได้ ทุกคนในสมาคมเวทมนตร์จะออกหมายหัวเจ้า!" ชายชุดขาวค่อย ๆ ถอยหลังอย่างสั่นเทา เสียงสั่นเครือ บนใบหน้ามีทั้งน้ำตาหรือน้ำมูกไม่รู้

เป็นแม่มดชั่วร้ายจริง ๆ ฆ่าคนสองคนโดยไม่กระพริบตา! เขาต้องพยายามช่วยตัวเองให้ได้ รายงานข่าวเรื่องแม่มดที่นี่ให้สมาคมเวทมนตร์รู้ เขาจะได้เงินก้อนใหญ่แน่นอน ตอนนั้น...

ลูกไฟลูกหนึ่งพุ่งทะลุกลางอกเขา ทิ้งให้อนุภาคเริงระบำอย่างตื่นเต้น

[สังหารนักเวท (ศิษย์ฝึกหัด) ประสบการณ์ +23.2]

เป็นมอนสเตอร์ที่ระดับสูงกว่าเล็กน้อยจริง ๆ แต่ต่อหน้าลูกไฟของผู้เล่นก็ยังไร้ทางต้าน!

หวู่เหยายังไม่เห็นของดรอปที่เก็บได้ เธอจึงต้องเดินไปค้นที่ศพเอง โชคดีที่ร่ายเวทไม่ใช้พลังกาย แถบพลังกายของเธอยังไหวอยู่

ชุดนักเวทฝึกหัดฉีกขาด? ขยะ ไม่เอา

ถุงเงินอันประณีต ข้างในมีเหรียญทอง 1 เหรียญและเหรียญเงิน 46 เหรียญ ขอรับไว้ด้วยความยินดี

ยาฟื้นเลือดคุณภาพต่ำหนึ่งขวด ขอรับไว้ด้วยความยินดี

ตรานักเวทฝึกหัดที่ไม่ได้มีประโยชน์อะไรนัก ขยะ... ช่างเถอะ ขอรับไว้ก่อน

สมุดบันทึกของนักเวทฝึกหัดหนึ่งเล่ม เธอพลิกดูคร่าว ๆ แล้วก็ขอรับไว้ก่อนเหมือนกัน

จบแล้วเหรอ หวู่เหยาเก็บมืออย่างเสียดาย เอาของทั้งหมดใส่กระเป๋า กระเป๋ากางเกงทั้งสองข้างนูนขึ้นมาเป็นสองก้อน เธอถอนหายใจ เกมนี้ไม่มีกระเป๋าใส่ของหรือไง?

มอนสเตอร์ตัวเล็กอีกสองตัวแม้แต่ถุงเงินก็ไม่มี เธอค้นทั่วก็พบแค่เหรียญเงิน 1 เหรียญกับเหรียญทองแดง 218 เหรียญ!

หวู่เหยารู้สึกหมดแรง ยังทำเควสต์ได้ค่าตอบแทนมากกว่าอีก

ชาวบ้านต่างแตกตื่นหนีกระเจิงตั้งแต่ลูกไฟลูกแรกปรากฏขึ้น ตอนนี้ในจัตุรัสเหลือเพียงนางกับศพสามศพ

หวู่เหยาขมวดคิ้วพิจารณาเป้าหมายเควสต์ใหม่—หนีจากผู้ไล่ล่า

แล้วคำถามคือ ผู้ไล่ล่าอยู่ไหน?

ถ้าจะหนีจากผู้ไล่ล่า อย่างน้อยนางก็ต้องเห็นผู้ไล่ล่าก่อนใช่ไหม?

นางรออยู่สักพัก ก็ยังไม่เห็นผู้ไล่ล่าอะไร ครุ่นคิดอยู่หนึ่งวินาทีก็ตัดสินใจทิ้งเควสต์ไว้ก่อน

ยังดีกว่ามาดูว่าตอนนี้พวกเอ็นพีซีกำลังทำอะไรกันอยู่!

ในหมู่บ้านมือใหม่นี้ ต้องมีเอ็นพีซีที่น่ารักมากมายรอให้ผู้เล่นไปทริกเกอร์แน่ ๆ~

————————

ที่ใส่คำพูดผู้แต่งไม่พอ เลยแปะแผงตัวละครเต็มในเนื้อเรื่อง เพื่อไม่ให้ถูกสงสัยว่ายืดเนื้อหา การเปลี่ยนแปลงค่าตัวเลขต่อไปจะแค่พูดถึงในเนื้อเรื่องเท่านั้น

[แผงตัวละคร · หวู่เหยา]

[ข้อมูลพื้นฐาน]

ชื่อ: หวู่เหยา

เพศ: หญิง

เลเวล: 0

ประสบการณ์: 46.4/200

ตำแหน่ง: ไม่มี

ฝ่าย: ไม่มี

ค่าชื่อเสียง: 0

ระดับชื่อเสียง: ไม่มีใครรู้จัก

สกิล: เวทมนตร์เลเวล 0

เวทมนตร์: ลูกไฟขั้นต้นเลเวล 0

[ค่าสถานะหลัก] (ในกรณีที่ไม่มีโบนัสใด ๆ)

พลัง: 1 (ส่งผลต่อพลังโจมตีกายภาพ, น้ำหนักที่แบกได้)

ความว่องไว: 1 (ส่งผลต่อความเร็วเคลื่อนที่, อัตราหลบหลีก)

ร่างกาย: 1 (ส่งผลต่อพลังชีวิตสูงสุด, ความต้านทานสถานะผิดปกติ)

พลังเวท: 10 (ส่งผลต่อพลังเวทสูงสุด, ความแรงเวท, ความเร็วฟื้นฟูพลังเวท)

ปัญญา: 8 (ส่งผลต่อการได้รับความชำนาญ, อัตราสำเร็จการสร้าง, โบนัสประสบการณ์)

การรับรู้: 1 (ส่งผลต่อประสิทธิภาพการเก็บเกี่ยว, อัตราคริติคอล, การตรวจจับเวทลับ)

เสน่ห์: 1 (ส่งผลต่อราคาซื้อขาย, ระดับความชอบ)

จิตใจ: 1 (ส่งผลต่อพลังจิต, ความต้านทานคำสาป)

คะแนนสถานะที่ยังไม่ได้จัดสรร: 0

[ค่าสถานะการต่อสู้] (ในกรณีที่ไม่มีโบนัสใด ๆ)

พลังชีวิต: 20 (ร่างกาย×20)

พลังเวท: 100 (พลังเวท×10)

พลังกาย: 20 ((พลัง+ร่างกาย)×10)

ความอิ่ม: 100 (ค่าคงที่)

พลังจิต: 10 (จิตใจ×10)

พลังโจมตีกายภาพ: 2 (พลัง×2)

ความแรงเวท: 20 (พลังเวท×2)

อัตราคริติคอล: 1% (การรับรู้×1%)

อัตราหลบหลีก: 1% (ความว่องไว×1%)

น้ำหนักแบกสูงสุด: 10 กก. (พลัง×10)

ความต้านทานสถานะผิดปกติ: 2% (ร่างกาย×2%)

ความต้านทานคำสาป: 1% (จิตใจ×1%)

เอฟเฟกต์สถานะปัจจุบัน: ไม่มี

[ค่าสถานะแฝง] (ในกรณีที่ไม่มีโบนัสใด ๆ)

ฟื้นฟูพลังชีวิต: 0.5 หน่วย/นาที (ร่างกาย×0.5)

ฟื้นฟูพลังเวท: 5 หน่วย/นาที (พลังเวท×0.5)

โบนัสประสบการณ์: 16% (ปัญญา×2%)

โบนัสอัตราสำเร็จการสร้าง: 8% (ปัญญา×1%)

โบนัสประสิทธิภาพการเก็บเกี่ยว: 2% (การรับรู้×2%)

ราคาซื้อขาย: ±1% (เสน่ห์×1%)

————

เท่านี้ก่อน ถ้ามีการเปลี่ยนแปลงจะลงเพิ่มเติม เนื้อหาค่อนข้างยิบย่อย ไม่ดูก็ไม่เป็นไร~ ผู้เขียนจดบันทึกด้วยตารางไว้แล้ว จะพยายามไม่ให้มีบั๊กตามมาทีหลัง......

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป