บทที่ 2 กลัวว่าตัวเองจะเสียใจภายหลัง
“ถ้าไม่เชื่อ ฉันจะพาไปถามที่สำนักงานเด็กส่งชนบทให้” ไม่ต้องพูดถึงในหมู่บ้าน แค่ในเมืองหลวงเอง ถ้าผู้หญิงเห็นผู้ชายอาบน้ำ หลังจากนั้นก็หาผัวยากแล้ว
“เธอ... ครอบครัวเธอมีประวัติไม่ดีหรือไง”
“พ่อฉันเคยเดินข้ามภูเขาหิมะ แม่ฉันเคยทำงานในพื้นที่ศัตรู พี่ชายคนโตกับพี่ชายคนรองเป็นทหาร พี่สาวคนโตเป็นหมอทหาร พี่สาวคนรองทำงานที่สำนักพิมพ์”
“อย่างนั้นแล้วเธอยังจะร้อนรนให้ฉันรับผิดชอบอีกเหรอ สภาพครอบครัวแบบนี้เธอน่าจะหาผัวได้ง่ายๆ นะ”
“พ่อฉันเสียสติไปแล้ว” เขาสอบติดเป็นคนงานแล้วแท้ๆ ยังบังคับให้มาชนบทอีก
เจิ้งชุนฟาง “...” ที่บ้านมีคนบ้าอยู่ด้วยก็หาผัวยากจริงๆ “เธอ... เธอใส่เสื้อก่อนเถอะ”
“ไปหยิบมาให้หน่อย”
“จะให้ฉันไปหยิบทำไม กลัวฉันหนีเหรอ”
“ใช่”
เจิ้งชุนฟางอยากจะบอกว่า ถ้าแกชอบแก้ผ้าก็แก้ไปสิ แต่พอเขาไม่ใส่เสื้อ เธอก็ไม่รู้จะมองตรงไหน “ฉันไม่ใช่คนแบบนั้นสักหน่อย เสื้อของเธออยู่ไหน”
“อยู่ในบ้าน ในบ้านมีกระเป๋าหนัง ในกระเป๋ามีเสื้อสามชุด เลือกชุดดีๆ มา ฉันจะไปสู่ขอเธอที่บ้าน”
สู่ขอ?!
คนๆ นี้กลัวจะหาผัวไม่ได้ขนาดนั้นเลยเหรอ
หลังจากเจิ้งชุนฟางเอาผ้าออกมา หม่า ลี่เฟิงก็สวมไปพลางถามไปว่า “เธอชื่ออะไร ครอบครัวมีกี่คน เมื่อวานเธอไม่อยู่บ้านเหรอ”
เจิ้งชุนฟางไม่อยากตอบ แต่ผู้ชายคนนี้เป็นคนหน้าไม่อายชัดๆ “ฉันชื่อเจิ้งชุนฟาง ครอบครัวฉันมีแปดคน คือปู่ย่ากับพ่อแม่ แล้วก็พี่สาวกับน้องชายอีกสองคน พี่สาวฉันแต่งงานไปแล้ว เมื่อวานฉันไปดูแลยายที่บ้านยาย ยายฉันเป็นอัมพาตมาสองปีกว่าแล้ว”
“ฉันมีลุงคนเดียว ป้าสะใภ้ก็ต้องดูแลยาย ต้องไปไร่ ต้องดูแลลูก ยายกลัวป้าสะใภ้จะเหนื่อยเกิน เลยให้แม่ฉันกับป้าฉันไปช่วยเปลี่ยนทุกช่วง แม่คิดว่าดูแลยายง่ายกว่าลงไร่ก็เลยให้ฉันไป เธอมาอาศัยอยู่ที่นี่ได้ยังไง”
“ที่นี่กว้างขวางแล้วก็เงียบดี”
“ตอนเธอจะมาอยู่ที่นี่ หัวหน้าหมู่บ้านไม่ห้ามเหรอ”
“ห้ามแล้ว ยังหาป้าแก่มาบอกว่าที่นี่หลอนอีก”
“แล้วเธอยังจะอยู่อีกเหรอ”
“โลกนี้ไม่มีผีหรอก ต่อไปจะบอกคนอื่นตามจริง หรือบอกว่าเราสองคนรักแรกพบดี”
นี่ยังต้องถามอีกเหรอ
เจิ้งชุนฟางถลึงตาใส่อย่างแรง
จางเหวินจงพาคนไปจัดการหมูป่าเสร็จแล้วถึงมีเวลามาจัดการเรื่องของเจิ้งชุนฟางกับหม่า ลี่เฟิง จางเหวินจงเพิ่งจะก้าวเข้าไปในบ้านผีสิง ก็เห็นหม่า ลี่เฟิงจูงมือเจิ้งชุนฟางเดินมาทางพวกเขา
จางเหวินจง “...” นี่จูงมือกันได้ยังไง
เจิ้งต้าหนิว “...” เด็กคนนั้นเหมือนลูกสาวคนที่สองของเขาเลย
สมาชิกหมู่บ้านคนอื่น “...” เด็กมาจากในเมืองนี่ใจกล้าจริงๆ
หม่า ลี่เฟิงเห็นว่าพวกเขาสังเกตเห็นเขากับเจิ้งชุนฟางแล้ว ก็พูดเสียงดังว่า “สวัสดีครับทุกคน! ผมกับชุนฟางรักแรกพบครับ ผมจะไปสู่ขอชุนฟางที่บ้านของเธอ พวกคุณช่วยบอกผมหน่อยได้ไหมว่าบ้านของชุนฟางอยู่ไหน ชุนฟางกลัวพ่อของเธอดุ ไม่ยอมบอกผม”
จางเหวินจง “...” ที่แท้ก็ถึงขั้นจูงมือกันเลย
เจิ้งต้าหนิว “...” นั่นลูกสาวคนที่สองของเขาจริงๆ ด้วยเหรอ
สมาชิกหมู่บ้านคนอื่นพากันอุทานอีกครั้งว่าเด็กในเมืองนี่ใจกล้าจริงๆ เด็กบ้านนอกข้าไม่มีทางกล้าสู่ขอด้วยตัวเองหรอก
จางเหวินจงกับสมาชิกคนอื่นๆ ต่างก็มองไปที่เจิ้งต้าหนิว
เจิ้งต้าหนิวอยากจะตบหม่า ลี่เฟิงสักฉาด “เธอปล่อยมือลูกสาวฉันก่อน”
หม่า ลี่เฟิงปล่อยมือเจิ้งชุนฟาง “สวัสดีครับคุณอาเจิ้ง”
ดีสิติงต๊อง! “พวกเธอสองคนตามข้ามา”
“ครับ”
ปู่ของเจิ้งชุนฟางชื่อเจิ้งฟู่กุ้ย ย่าเทียนเอ้อร์ย่า พ่อเจิ้งต้าหนิว แม่หลี่กุ้ยฮวา พี่สาวเจิ้งชุนอิง น้องชายคนโตเจิ้งซินหว่า น้องชายคนเล็กเจิ้งเจี้ยนหว่า
เจิ้งฟู่กุ้ยกับเทียนเอ้อร์ย่า แล้วก็หลี่กุ้ยฮวากับเจิ้งซินหว่า อีกทั้งเจิ้งเจี้ยนหว่า รู้ว่าทำไมหม่า ลี่เฟิงถึงมาบ้านตัวเองก็พากันอึ้งไปหมด
ผ่านไปพักใหญ่ เทียนเอ้อร์ย่าถึงได้พูดว่า “พวกเจ้าสองคนหลอกผีรึ ถึงจะถูกชะตากันจริงก็ไม่น่าเร็วขนาดนี้”
หม่า ลี่เฟิงก็ไม่ได้คิดจะปิดบัง “ในเมื่อท่านผู้เฒ่าดูออก ฉันก็จะไม่ปิดบังแล้ว หลานสาวท่านเห็นฉันเปลือยหมดแล้ว”
“หา?!”
หม่า ลี่เฟิงเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้น “ผมตั้งใจจะแต่งงานพรุ่งนี้”
“หา?!”
“ผมก็อยากจะค่อยเป็นค่อยไปเหมือนกัน แต่ผมกลัวว่าตัวเองจะเสียใจภายหลัง ถ้าผมเกิดเสียใจขึ้นมา ชุนฟางก็จะลำบาก” พ่อเขาส่งเขามากินข้าวแดง ไม่ได้ส่งมาเสวยสุข ถ้าพ่อรู้ว่าเขาคิดจะแต่งงานกับคนมาดูแลเขา ต้องมาขัดขวางแน่ เขาต้องรีบจัดการให้เสร็จ
เจิ้งชุนฟาง “...” คนๆ นี้ไม่ได้มาสู่ขอเลย เขามาข่มขู่ปู่ย่าและพ่อแม่ของเธอ
เจิ้งฟู่กุ้ย, เทียนเอ้อร์ย่า, เจิ้งต้าหนิว, หลี่กุ้ยฮวา “...” นี่คือท่าทางของคนจะมาแต่งเมียหรือ
เจิ้งซินหว่า, เจิ้งเจี้ยนหว่า “...” ถ้าแกกล้าเสียใจเมื่อไหร่พวกข้าจะอัดแก
เจิ้งฟู่กุ้ยกับเทียนเอ้อร์ย่า แล้วก็เจิ้งต้าหนิวกับหลี่กุ้ยฮวาอยากจะไล่หม่า ลี่เฟิงออกไป แต่ถ้าคนบ้านี่ไปโพนทะนาลูกสาว/หลานสาวของพวกเขาจะหาผัวได้ยังไงในภายหลัง
สี่คนปรึกษากันอยู่นานก็ไม่ได้วิธีดีๆ สุดท้ายได้แต่ปลอบใจตัวเองว่าหม่า ลี่เฟิงถึงจะแต่งกับชุนฟาง แต่เขาก็อาศัยอยู่ในหมู่บ้านของพวกเขา ถ้าเขากล้าทำร้ายชุนฟาง พวกเขาก็จัดการเขาได้ทุกเมื่อ
หลังจากสี่คนตัดสินใจยกชุนฟางให้หม่า ลี่เฟิงแล้ว ก็เริ่มปรึกษาเรื่องที่อยู่กับหม่า ลี่เฟิง หม่า ลี่เฟิงยืนกรานว่าโลกนี้ไม่มีผี จะอยู่ที่บ้านผีสิงต่อไป
สี่คนก็อยากไล่เขาออกไปอีกครั้ง
ทางฝั่งนี้ ครอบครัวเจิ้งทั้งโกรธทั้งจนปัญญา
อีกด้านหนึ่ง จิ้งจอกน้อยตัวหนึ่งฝึกดูดพลังแสงจันทร์และแสงอาทิตย์อยู่บนภูเขามานานกว่าครึ่งปีแล้วเริ่มเบื่อ ก็อยากจะลงไปเที่ยวเล่นข้างล่างหน่อย ผลคือพอลงมาแล้วพบว่าที่พักของมันถูกฝูงมนุษย์สองขายึดไปแล้ว
จิ้งจอกน้อยโกรธมาก
จิ้งจอกน้อยตัดสินใจว่าจะขู่ฝูงมนุษย์สองขาพวกนี้ให้ดีๆ สักหน่อย