เมื่อหญิงชราแซ่หม่าหรือม่ามาม่าเอ่ยถามดังนั้น ฉินเจาซีจึงตอบว่า “ยังมิทัน เพียงช่วยระงับเลือดที่ไหลในเส้นลมปราณและบรรเทาความเจ็บปวดให้เขาชั่วคราวเท่านั้น”
สิ้นคำ หญิงชราแซ่หม่าหรือม่ามาม่าสีหน้าซีดเซียวยิ่งกว่าเดิม ร่างกายผอมโซโซเซคล้ายจะล้มลง ฉินเจาซีรู้ว่านางเข้าใจผิดความหมายของนางเข้าเสียแล้ว
ฉินเจาซีจึงรีบกล่าวว่า “ท่านยายอย่าเพิ่งตกใจ ข้าเพียงหมายความว่า ตอนนี้ได้แต่ช่วยระงับความเจ็บปวดและห้ามเลือดให้เขาก่อน การจะคลายคำสาปโลหิตได้นั้นต้องทำลายของที่ใช้ลงคาถาทิ้งเสียก่อน อย่างไรก็ตาม ข้าสามารถขจัดต้นตอของคำสาปโลหิตได้อย่างสิ้นซาก และจะไม่ปล่อยให้คุณชายรองของท่านเป็นอันตรายไปด้วย เชิญท่านยายไปนำอาหารมาให้เขาก่อนเถิด ครั้นเขาฟื้นแล้วข้าจะอธิบายให้ฟัง”
จิตใจของหญิงชราแซ่หม่าหรือม่ามาม่าจึงสงบลงในที่สุด
องค์เทพธิดาตรัสว่าจักคลายได้โดยสิ้นเชิง ย่อมต้องคลายคำสาปโลหิตในกายของคุณชายรองได้โดยสิ้นเชิงเป็นแน่
ทว่า เหตุใดคุณชายใหญ่และคุณชายรองจึงถูกคำสาปโลหิตเล่า
หญิงชราแซ่หม่าหรือม่ามาม่าไม่กล้าปล่อยใจให้คิดฟุ้งซ่านต่อไป การดูแลคุณชายรองให้ดีก่อนต่างหากคือเรื่องสำคัญ
“ได้ ได้ ในครัวมีโจ๊กร้อนอยู่ตลอดเวลา ข้าจะไปยกมาเดี๋ยวนี้”
ไม่นาน หญิงชราแซ่หม่าหรือม่ามาม่าก็ยกโจ๊กร้อนและน้ำร้อนมาจากครัว
แล้วย้อนกลับไปอีกครั้งเพื่อยกน้ำร้อนมาอีกอ่างหนึ่ง หมายจะเช็ดคราบเลือดบนตัวคุณชายถังออกให้หมด