เหอเซียงกับเหมยเซียงสองสาวใช้ตัวน้อยแอบหลบอยู่ใต้ชายคานอกเรือน กำลังสนทนากันอย่างสบายอารมณ์
เห็นสี่เอ๋อเดินมา สาวใช้ทั้งสองต่างไม่อยากจะใส่ใจ
“เหอเซียง นายหญิงให้เจ้าไปพบสักหน่อย” สี่เอ๋อเอ่ยจุดประสงค์ที่มา
เหอเซียงย้อนถาม “คุณหนูรองตามหาบ่าวมีธุระอันใดหรือ”
สี่เอ๋อตอบ “บ่าวไม่ทราบ เช่นนั้นน้องเหอเซียงไปก่อนเถิด อย่าให้นายหญิงรอนาน”
เหอเซียงเม้มริมฝีปาก ก็แค่สตรีผิดบาปผู้หนึ่ง ยังจะถือตนเป็นนายหญิงเสียจริง
ก่อนมาที่นี่ ฮูหยินใหญ่โจวได้กำชับนางกับเหมยเซียงไว้
ให้จับตาดูคุณหนูรอง หากมีความเคลื่อนไหวใด ๆ ต้องรายงานให้ฮูหยินใหญ่ทราบทั้งสิ้น
ฮูหยินใหญ่กล่าวว่าคุณหนูรองนั้นเคยกระทำความผิดใหญ่หลวงมาแล้ว เกรงว่านางจะสับสนและก่อเรื่องผิดพลาดขึ้นอีก
ทั้งสองคิดว่าตนเองอาจมีโอกาสสร้างผลงาน หากได้กลับไปยังเรือนหลังใหญ่ อาจได้เลื่อนขั้นเป็นสาวใช้ชั้นสองชั้นสามในเรือนใน
สาวใช้ชั้นหนึ่งนั้นมิกล้าคิดฝัน ล้วนเป็นมือขวาที่นายหญิงไว้วางใจที่สุด
ในใจเหอเซียงมิอาจนบนอบต่อฉินเจาซี ทว่ามิกล้าแสดงออกมา
หลังจากกลับมาถึงเรือน ก็ไม่กล้าล่วงเกินจริงจัง
“คารวะคุณหนูรอง”
“เจ้ารู้จักซวงเอ๋อหรือไม่” ฉินเจาซีเอ่ยอย่างตรงไปตรงมา
เหอเซียงตะลึงงัน ไม่ทราบว่าคุณหนูรองเอ่ยถึงซวงเอ๋อด้วยเหตุใด
หรือว่านางทราบว่าตนสนิทกับซวงเอ๋อแล้วอยากใช้ซวงเอ๋อมาข่มขู่ตน
นางกับซวงเอ๋อสนิทสนมกันดีจริง
แรกเริ่มทั้งสองถูกจวนโหวซื้อมาจากสำนักค้าบ่าวพร้อมกัน
ช่วงแรกต่างทำงานในห้องเครื่อง
ต่อมาซวงเอ๋อถูกเลือกไปเป็นสาวใช้ชั้นสามในเรือนของท่านย่า
นางยังคงทำงานในห้องเครื่องต่อไป กระทั่งปีก่อนถูกเลือกไปเรือนหลังใหญ่เช่นกัน แม้จะเป็นเพียงสาวใช้ในเรือนนอก