หูต้าหย่งและหูเสี่ยวกุ้ยได้ยินว่าสิ่งเหล่านี้ใช้เป็นหลักฐานไม่ได้ ก็พลันตื่นตระหนกขึ้นมา
ครั้นได้ยินเสียงร้องโหยหวนของหูว่านซ่าน ทั้งสองก็ยิ่งเผยความหวาดกลัวล้ำลึก สั่นสะท้านไปทั้งร่าง
จี้ถังเห็นสองพี่น้องตระกูลหูตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ
ลูกตาพลิกไปมา ในใจพลันเกิดความคิด
สองคนนี้ต้องรู้ความจริงจากปากหูว่านซ่านอย่างแจ่มแจ้งเป็นแน่
ด้วยเหตุนี้พวกมันจึงคิดว่าคำสาปโลหิตนี้เหมือนกับที่เคยทำไว้กับสกุลจี้ จะส่งต่อถึงลูกหลานของหูว่านซ่าน
ในเมื่อสองพี่น้องตระกูลหูรู้เรื่องราวทั้งหมดแล้ว บางทีอาจใช้พวกมันเป็นช่องทางบุกทะลวง
ใช้ประโยชน์จากความหวาดกลัวของพวกมัน ให้พวกมันกลับกล่าวโทษบิดาตัวเองในศาล
ชาวบ้านด้านนอกเห็นสภาพน่าสะพรึงกลัวของหูว่านซ่าน ก็อดเกิดความสงสารไม่ได้
“เฮ้อ ท่านหูนี่ดูน่าเวทนายิ่งนัก”
“แล้วโรคร้ายนี่มันติดมาได้อย่างไรกันแน่ ช่างน่ากลัวเหลือเกิน”
“หรือสกุลจี้ทำเรื่องชั่วร้ายสิบประการ สวรรค์จึงลงโทษ ให้สองพี่น้องสกุลจี้เป็นโรคประหลาดนี้ ไม่เช่นนั้นที่ไหนจะมีโรคน่าสะพรึงเช่นนี้ ดูยังไงก็เหมือนโรคจากอำนาจชั่วร้ายมากกว่า”
“นี่หรือคือสาเหตุที่คนสกุลจี้เป็นโรคร้าย”
เสียงซุบซิบค่อยๆ มีผู้เห็นสภาพน่าอนาถของหูว่านซ่านแล้วเกิดความเห็นใจขึ้น
เยี่ยนจือหลังฉากกั้นเห็นชาวบ้านถูกชักจูง ก็อดเอ่ยกับฉินเจาซีไม่ได้
“อาซี คนตระกูลหูนี่ช่างน่าชิงชังนัก ชอบแต่ขายความน่าสงสาร แม้แต่ชาวบ้านผู้บริสุทธิ์ด้านนอกยังถูกพวกมันหลอกลวง”
นางรู้ว่า หากเป็นอาซีที่ช่วยจี้ถังจริง
เช่นนั้นต้องเป็นความผิดของตระกูลหูเป็นแน่
หรือว่าคนตระกูลหูใช้วิชาชั่วร้ายอะไรสักอย่างกับสกุลจี้
อาการป่วยของสองพี่น้องสกุลจี้ ดูยังไงก็เหมือนโรคจากอำนาจชั่วร้ายมากกว่า
ท้ายที่สุดจี้ถังโชคดี พบอาซี อาซีจึงช่วยจี้ถังไว้