บิดาเจินขยี้ตาโดยไม่รู้ตัว เช่นเดียวกับคราที่บุตรสาวตนเห็นตุ๊กตาหยกน้อยขยับเขยื้อน ไม่อยากเชื่อสายตา คิดว่าตนตาฝาด
ท่านปู่ของสกุลเจินถามด้วยความหวาดหวั่น “อาฉาน นี่ นี่คือสิ่งใด”
ใบหน้าเปื้อนเลือดของเจินอิ๋งฉานเต็มไปด้วยความรัก “ท่านพ่อ มันคือหย่วนเกอเอ๋อร์จริง ๆ หย่วนเกอเอ๋อร์ยังสามารถมาเกิดในครรภ์ข้าได้ ขอเพียงข้าตั้งครรภ์ก็พอ”
“ใช่เจ้าค่ะ ท่านปู่ มันคือน้องชายจริง ๆ!” เจินหว่านถังเอ่ยเสริม
นางยังเล่าให้ทั้งสามคนฟังว่า เยี่ยนจือพบเทียนซือน้อยที่ถนนจิ่นซิ่วได้อย่างไร จับพวกค้ามนุษย์ได้อย่างไร ไปจนถึงเยี่ยนจืออยากขอให้เทียนซือน้อยตามหาน้องชาย เทียนซือน้อยจึงได้เปิดเผยความจริงทั้งหมด
เมื่อหว่านถังเล่าจบ คนสกุลเจินต่างมองไปที่ฉินเจาซี
ฉินเจาซีไม่ได้พูดอะไรตลอดทาง
พวกเขาคิดมาตลอดว่าหญิงสาวผู้นี้เป็นสหายของบุตรสาวสกุลเยี่ยน!
ฉินเจาซีพยักหน้าให้ทั้งสาม “คารวะท่านผู้เฒ่าเจิน ท่านอวิ๋นต้าเหริน และคุณชายใหญ่เจิน เป็นคำขอร้องของคุณชายน้อยซ่ง ข้าจึงได้มา”
คนสกุลเจินเงียบงันไปชั่วขณะ ไม่รู้ควรเชื่อเรื่องประหลาดนี้ดีหรือไม่
ฉินเจาซีกล่าวกับเจินอิ๋งฉานอีกว่า “ส่วนจะให้คุณชายน้อยซ่งกลับไปยังแดนมืดเพื่อรอเวียนว่าย หรือให้เขาสานต่อสายใยมารดากับเจ้าต่อไป ต้องให้เจ้าทั้งสองตัดสินใจ”
“ข้าจะให้หย่วนเกอเอ๋อร์มาเกิดในครรภ์ข้า ขอเทียนซือน้อยช่วยด้วย!” เจินอิ๋งฉานรีบเอ่ย
พูดจบนางก็จ้องตุ๊กตาหยกน้อยถามด้วยความกังวล “หย่วนเกอเอ๋อร์ เจ้าอยากมาเกิดในครรภ์แม่อีกหรือไม่ อยากเป็นลูกแม่ต่อไปหรือไม่”