"ฉินเฟิงนี่ ครั้งนี้นายสร้างคุณูปการครั้งใหญ่ให้พวกเราเลยนะ!"
ที่กองบัญชาการกองพลน้อย ลวี่ฉงถึงกับรินชาให้ฉินเฟิงด้วยตัวเอง
ผู้ตรวจการหยิบบุหรี่ออกมา เสนาธิการชิวกั๋วไห่รีบเอาไฟแช็กออกจากกระเป๋า ส่วนซุนเฉวียนก็สะดุ้งตื่นๆ ยกมือบังลมให้
ฉินเฟิงคนเดียว ได้รับการรับใช้จากบรรดาใหญ่คนโตทั้งกองบัญชาการกองพลน้อย ช่างฟินเหลือเกิน
อา~
นี่แหละหรือรสชาติของอำนาจ?
ไม่น่าแปลกใจเลยที่ทุกคนอยากไต่ขึ้นไปให้สูง มันช่างอร่อยจริง ๆ ~
แต่ตอนรับบุหรี่ที่เขาจุดให้ เขาก็ลุกขึ้นโค้งคำนับ ปฏิเสธไปมาหลายรอบ กว่าจะยอมหยิบบุหรี่ขึ้นจ่อปาก
ลวี่ฉงกลับไปนั่งที่ตำแหน่งเดิม จ้องมองหนุ่มหล่อผู้เปี่ยมความสามารถตรงหน้าเหมือนมองภูเขาทองที่เปล่งประกายวิบวับ
เมื่อก่อนตอนที่เขาตัดหน่วยมีดเหล็กออกไป เก๋อจื้อหย่งถึงกับแบกของฝากมาเยี่ยมบ้านโดยเฉพาะ หวังจะดึงคนคนนี้ไปกับหน่วยฝึกทหารใหม่
สมัยนั้น ฉินเฟิงแม้จะได้เกียรติคุณขั้น 1 มาแล้ว แต่ด้านการทหารก็ไม่ได้มีจุดเด่นจนน่าทึ่งอะไร
กาลเวลาผันผ่าน คำพูดในวันนั้นกลายเป็นเหมือนตบหน้าเขาเต็มแรง
แต่ก็ตบจนเขายิ้มแก้มปริ ชื่นใจ อารมณ์ดีเต้นเป็นเพลง
"การซ้อมรบจบไปสองวันแล้ว แต่กระแสวิพากษ์วิจารณ์การรบครั้งนั้นก็ยังไม่เงียบลงเลยสักนาที"
"ทุกภาคสมรภูมิ ทุกหน่วย ต่างพูดถึงพวกเรา กระทั่งหนังสือพิมพ์ทหารยังลงข่าวชัยชนะของเราเลย"
"จะว่าไป ตอนนี้ชื่อของกองพลน้อยสังกัดรวมที่ 33 กองทัพภาค T ของพวกเรานี่ ไม่มีใครไม่รู้จัก ไม่มีใครไม่เคยได้ยิน และทั้งหมดนี้ก็ต้องขอบคุณแกเนี่ย"