“ผู้ตรวจการ นี่คือแผนฝึกสำรวจที่ผมร่างไว้ ช่วยดูให้หน่อยว่ามีจุดไหนต้องปรับหรือเพิ่มเติมบ้าง”
ฉินเฟิงเดินเข้ามาที่ห้องทำการของซวี่เป่ย์ เตรียมจะคุยกันเรื่องแนวทางการฝึกสำรวจในสิบวันข้างหน้า
แต่เขากลับหยิบแผนงานฉบับพิมพ์ที่ละเอียดครบถ้วนออกมาให้ก่อนแล้ว
บางทีก็ต้องยอมรับจริง ๆ ว่าคนรุ่นเก่าหน่วยรบพิเศษมีความคิดริเริ่มด้วยตนเองสูงจริง
สมัยที่อยู่กรมดาบเหล็ก หยวนเฟิงก็เป็นแบบนี้
มักคิดไปถึงเรื่องที่ยังไม่ถึงเวลาเสียอีก
ทำให้ภาระงานของฉินเฟิงลดลงเยอะมาก
เพราะแผนงานที่เสร็จสรรพพร้อมใช้ กับโครงการที่ยังเป็นแค่ไอเดีย มันต่างกันคนละเรื่องเลย
ฉินเฟิงรับมาแล้วเปิดอ่านละเอียดอีกรอบ ยิ้มอย่างพึงพอใจ “แผนนี้ผมดูแล้ว สอดคล้องกับความคิดผมเกือบทั้งหมด ใช้แนวทางนี้เลย แต่ผมเห็นนายเพิ่มโครงการอื่นมาอีกหลายอย่าง นี่มัน......”
ซวี่เป่ยตอบ “พวกนี้คือสิ่งที่ผมนึกได้ระหว่างร่างแผนฝึก น่าจะใช้กับการฝึกของกองกำลังปกติในอีกไม่กี่วันข้างหน้าได้”
“อย่างแรก พิจารณาจากสภาพแวดล้อมการสู้รบและอุณหภูมิของแถบตะวันตกเฉียงเหนือ ผมเสนอให้ทหารทุกนายเปลี่ยนมาใช้ชุดรบผ้าลายพรางทะเลทราย”
“สีผ้าพรางต้องเปลี่ยนเป็นโทนดินเหลืองหรือน้ำตาลเข้มทั้งหมด ถ้ายังใช้ลายพรางดิจิทัลแบบป่าเดิมต่อ ง่ายมากที่จะกลายเป็นเป้านิ่งให้ศัตรูลั่วบนสมรภูมิ”
ฉินเฟิงพยักหน้า เรื่องนี้เขาก็คิดถึงเหมือนกัน
การประเมินครั้งนี้ก็เหมือนการทอยลูกเต๋า
แผนเดิมคือจัดที่ป่าเขา
ดังนั้นแผนวางกำลังในตอนแรก ทั้งแนวคิดการฝึกประลองและแผนซ้อมรบ ฉินเฟิงล้วนออกแบบตามภูมิประเทศลักษณะนี้ทั้งหมด