“เออครับท่านผู้นำ ใช่ครับ รถไฟจนถึงตอนนี้ยังไม่ขยับเลย!”
“ผมถามหัวหน้าพนักงานบนรถแล้ว เค้าว่าต้องรอหัวรถจักรลากมาใหม่ อีกอย่างน้อยก็ต้องรอเป็นชั่วโมง!”
“ตอนนี้ผู้โดยสารบนรถส่วนใหญ่ถูกรถของสถานีมารับไปแล้ว พวกเรายังไม่ได้รับคำสั่งจากข้างบน เลยยังอยู่ในตู้รถ แต่ท่านวางใจได้ เราจัดทหารลาดตระเวนสำรวจรอบ ๆ ไว้แล้ว!”
“ได้ ได้ เข้าใจแล้ว ผมจะนำทีมเดินเท้าไปยังศูนย์รวมสินค้าที่อยู่ใกล้ที่สุดทันที!”
วางสายสื่อสารปุ๊บ อู๋เจี้ยนรีบแจ้งสถานการณ์ให้ผู้บังคับกองร้อยคนอื่น ๆ ทราบทันที
เพราะด้านหน้าเกิด “ดินถล่ม” ทำให้รถไฟถูกตั้งหลักค้างอยู่กลางทาง
ด้วยความเป็นห่วงว่าอาจเป็นฝีมือมนุษย์ อู๋เจี้ยนกับพวกรายงานขึ้นต้นแล้วได้รับคำสั่งให้รออยู่กับที่
เหตุผลหลักก็คือ กลัวว่าสถานีรถไฟและพื้นที่โดยรอบจะมีฝ่ายแดงซุ่มซ่อนอยู่ ถ้าพลาดพริบตาเดียว สุดท้ายอาจโดนกระหน่ำจนสูญเสียหนัก
แต่ผ่านไปหลายชั่วโมง ทหารลาดตระเวนที่พวกเขาส่งออกไปสำรวจรอบด้านก็ไม่พบอันตรายที่ซ่อนเร้นแต่อย่างใด แถมไม่มีร่องรอยของศัตรูด้วย
อู๋เจี้ยนปรึกษากับครูฝึกกองร้อยแล้วสรุปตรงกันว่า จุดประสงค์ของศัตรูที่ทำแบบนี้ น่าจะเป็นการถ่วงเวลาไม่ให้พวกเขาไปสนับสนุนได้ทัน
พูดอีกแบบก็คือ อีกฝ่ายไม่ได้ตั้งใจจะลงมือกับพวกเขาเลย ยิ่งไปกว่านั้น ในตู้รถหลายตู้ของพวกเขามีทหารราบอย่างน้อยหนึ่งกองพัน
แถมเป็นพวกที่มีทักษะการรบเดี่ยวสูงอีกด้วย ดังนั้นคู่ต่อสู้น่าจะแค่อยากขู่ให้ตกใจ บีบให้พวกเขาหยุดค้างอยู่แค่นี้เท่านั้น