แค้มป์ทหารแห่งหนึ่งของพี่สาม
ทหารจำนวนมากในชุดลายพรางสีน้ำตาลเหลือง ผิวคล้ำค่อนไปทางดำ กำลังฝึกซ้อมประจำวันอยู่
ขณะนั้น รถฮัมเวย์สีดำหลายคันแล่นเข้ามาจากด้านนอก พุ่งทะยานข้ามสนามหญ้าเข้ามาจอดตรงสนามฝึกพอดี
พี่สามที่กำลังฝึกอยู่ขมวดคิ้วทันที หันไปมองด้านนั้นอย่างไม่พอใจ
ประตูรถเปิดออก ทหารชุดปฏิบัติการสีดำที่ติดอุปกรณ์ยุทธวิธีแบบอเมริกันรุ่นล่าสุดครบชุด ได้ออกมาจากรถทีละคน
รู้กันได้ชัดเลยว่า พอคนพวกนี้ลงจากรถ ช่วงล่างของฮัมเวย์ก็เด้งสูงขึ้นทันที
เมื่อเห็นคนมา สีหน้าของพี่สามก็เปลี่ยนไปทันที บ้างก็ระวังตัว บ้างก็อิจฉา บางคนถึงกับชูมือขึ้นทำท่าทางต่อหน้าอก แล้วแสดงสีหน้าชื่นชมออกมา
ถูกต้อง หน่วยที่มาคือหน่วยรบพิเศษชั้นแนวหน้าของอเมริกัน หน่วยรบพิเศษที่ได้รับการยอมรับว่าแข็งแกร่งที่สุดในระดับนานาชาติ หน่วยซีล
แถมหน่วยนี้ยังเป็นกองกำลังแนวหน้าที่เก่งที่สุดของหน่วยซีลอีกด้วย หน่วยซีล 6
ผู้นำคือนายพันเอกวัยราว 40-50 หนวดเคราที่ขมับเริ่มขึ้นสีขาว
แต่แววตาคมเยื้องดั่งนกเหยี่ยว และพลังส่งผ่านจากทั่วทั้งร่าง ทำให้ใครก็ไม่กล้าดูเบา
“พันเอกวินเซนต์ ยินดีต้อนรับครับ!”
ขณะนั้น นายพันโทอ้วนคนหนึ่งจากฝ่ายพี่สามก็วิ่งตูมนำทีมเข้ามาต้อนรับ
วินเซนต์กวาดสายตามองเขาหนึ่งครั้ง คำรับสั้น ๆ หนึ่งเสียง แล้วก้าวเดินต่อไปอย่างมั่นคง
พันโทอ้วนรู้สึกอึดอัด แต่ก็ยังเดินตามติด “พันเอกครับ เดินทางไกลมาก็เหนื่อยแล้ว ผมจัดการให้ทานอาหารสักหน่อย ดื่มเบียร์สักแก้ว แล้วอาบน้ำพักผ่อนดีไหมครับ?”