เถ้าแก่น้อยที่ยืมเฝ้าอยู่หน้าโรงฟอกสี เห็นคนข้างในแทบตายหมดตึงคัน ก็ตกใจจนวิ่งหนีกระเจิง
แต่เพิ่งวิ่งออกไปไม่ทันไร เคียวดาบหนึ่งเล่มก็ฟาดจากความมืด เอาชีวิตเขาออกไปจากโลกนี้สำเร็จ
หลี่เจียเซิ่งที่มาชักช้ากว่าคนอื่นจัดการเจ้าตัวสุดท้ายนี้เสร็จ ก็รีบเดินเข้าประตูเหล็กใหญ่ทันที
บังเอิญพอดีเห็นหลงเทียนเหย่เดินออกมาจากข้างในด้วยสภาพเปื้อนฝุ่นครันทั้งตัว
"เป็นไง ไม่มีอะไรใช่ไหม"
"ไม่มีอะไร ได้สาวสวยช่วยเอาไว้"
"สาวสวย?"
หลี่เจียเซิ่งกวาดสายตามองข้างใน ก็เห็นแค่ชายชราคนหนึ่งนอนแน่นิ่งอยู่กลางแอ่งเลือด
"เดินจากไปแล้ว" หลงเทียนเหย่ยิ้มแบบงั้น ๆ "เธอยังบอกให้พวกเราอย่ากลับไปก่อน หาที่แอบซ่อนไว้ก่อน น่าจะเป็นคนฝ่ายเดียวกัน"
"น่าจะเป็นพี่เฟิงจัดการมา งั้นรีบไปเลย ที่นี่ไม่ควรอยู่นาน"
พูดจบ สองคนก็หายวับไปกับความมืดยามราตรี
......
ยี่สิบนาทีต่อมา รถตำรวจหลายคันเปิดไซเรนบินเข้ามา ตามด้วยรถทหารอีกสองคัน
ตอนนี้เหล่าหน่วยบังคับใช้กฎหมายกำลังรื้อเชือกกันเส้นประ พร้อมนำนักนิติเวชมาบันทึกตรวจสอบสถานที่เกิดเหตุ
อามีรานำคนขององค์กรงูเห่าลงจากรถ มองข้ามเส้นกันพื้นที่ไปเลย เดินตรงเข้าไปในที่เกิดเหตุ
เขาแวะมองศพที่ถูกฟันจนเสียชีวิตหน้าโรงฟอกสีหนึ่งครั้ง แล้วเดินต่อเข้าไปข้างใน
"สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง"
"การสันนิษฐานเบื้องต้นคือ ถูกฆ่า"
อามีรามองนักนิติเวชคนนั้นเหมือนมองคนโง่ "อันนี้ฉันต้องให้นายบอกด้วยเหรอ"
นักนิติเวชอึดอัดนิดหน่อย "ที่เกิดเหตุมีคนสองพวก พวกแรกคือหน่วยบังคับใช้กฎหมายประจำย่านนี้ อีกพวกเป็นสมาชิกแก๊งอาชญากรรมท้องถิ่น ตอนแรกเราคิดว่าเป็นการปะทะกันของสองฝ่าย แต่หลังสืบสวนแล้วดูไม่เหมือน"